Reacties op: Taskforce Deeltijdplus: Een verleidelijke uitdaging!

Door: Anne

Anne — Tue, 01 Jul 2008 10:07:41 +0000

Waar volgens mij ook nog een knelpunt ligt is het aanbod van werk.Ik zou heel graag meer uren werken, maar in mijn sector (gemeentelijke overheid, griffie) zijn maar beperkt aantal banen. Om hogerop te komen heb ik een aantal dingen nodig, bijvoorbeeld meer ervaring binnen een grotere gemeente en meer leidinggevende ervaring. Die banen liggen niet voor het oprapen. Bovendien zijn het vaak toch deeltijdbanen.

Overstappen naar een andere sector merk ik is lastig omdat ik generalist ben en binnen de gemeentelijke overheid in theorie wel generalistische managers nodig zijn, maar in de praktijk zoekt men toch managers die inhoudelijk mee kunnen werken.

Een inhoudelijke studie naast mijn huidige baan oppakken om dit nu wel te kunnen realiseren gaat me op dit moment net iets te ver (na een HBO en WO studie (Bestuur en Beleid) en kan ik praktisch gezien ook moeilijk realiseren (o.a. ivm kinderopvang).

Ambitie genoeg dus, maar de randvoorwaarden zijn onvoldoende aanwezig en de arbeidsmarkt bestaat bovendien voor een aanzienlijk deel uit deeltijdbanen. En dat is niet altijd omdat de werknemers dat willen!

Door: Petra

Petra — Fri, 20 Jun 2008 12:24:44 +0000

Hallo Marianne, Bijna helemaal met je eens. Vooral als er iets is met je kind (heb ik ik zelf aan den lijve ondervonden) is een combinatie niet te maken. Alleen zie ik ook relaties om me heen die gaan spannen op den duur. Dan krijg je vaak van drie kanten frustraties: moeder die een carriere heeft gemist, vader die moet betalen en daar weinig zin in heeft en kinderen die van alles de dupe zijn. Vandaar dus: denk vooruit en vooral eigen broek ophouden. Daar mogen wij vrouwen best vooraf veel bewuster mee bezig zijn. Maar wellicht ben ik nog een kind van een moeder die niet MOCHT studeren (want meisje) en ook niet MOCHT werken (toen ze trouwde moest ze haar baan opzeggen, want zo was dat geregeld in Nederland) reden waarom ze mij heeft gestimuleerd te studeren en economisch zelfstandig te zijn. Kortom: vrije keuze is goed maar statistieken liegen niet. En zolang 1 op de 3 huwelijken mislukt en als je niet getrouwd bent nog meer, is eht mi absoluut een must daar serieus bij stil te staan.

Want een slimme meid, enz.

Door: Marianna

Marianna — Fri, 20 Jun 2008 12:10:57 +0000

Proef ik uit dit stukje toch af en toe een scherpe uithaal naar thuisblijfmoeders? Ik denk dat we er naartoe moeten om elkaars keuzes te respecteren. Waarom zo venijnig naar elkaar? Nergens voor nodig! Ware emancipatie is dat iedereen de vrijheid heeft om een eigen keuze te maken. Daarbij geldt dat wat bij de één past, niet bij de ander hoeft te passen. We zijn te uniek om allemaal in één mal te passen, zelfs niet in de mal die de overheid voor ons bestemd heeft!
Dat wat jou gelukkig maakt, hoeft mij niet gelukkig te maken. Jouw kinderen zijn niet mijn kinderen. Er zijn moeders met zieke en autistische kinderen, ik ken ze persoonlijk. Ik begrijp 100% dat zij afzien van een carrière, en heb veel waardering voor ze.
En ik? Ik ben een studerende moeder, die eerst vier kinderen kreeg en vervolgens een nieuwe studie oppakte. In welk hokje zou ik dan passen? Het interesseert mij niet, ik doe wat mijn hart mij ingeeft en waar mijn gezin wel bij vaart, en dat wens ik vele andere vrouwen (thuisblijvend of werkend) ook toe. Laten we elkaar de maat niet nemen, maar elkaar steunen en voor elkaar openstaan!

Door: Petra Biemans

Petra Biemans — Thu, 13 Sep 2007 11:45:22 +0000

Merlijn: ik ben het helemaal met je eens!

Door: Merlijn

Merlijn — Mon, 27 Aug 2007 10:26:40 +0000

‘Een slimme meid krijgt haar kinderen op tijd”: belachelijke en onrealistische opmerking. Als ik voor mijn 28e een kind had gekregen was ik een alleenstaande moeder geweest! Pas na mijn 30e heb ik mijn man ontmoet en nu kan ik mijn kind een stabiele thuisomgeving bieden. Overigens werk ik 3/4 dagen per week en nu mijn man ook parttime kan werken kan ik weer wat meer gaan werken. Misschien dat we daar eens bij stil moeten staan: gedeelde zorg en werkgevers die mannen ook de kans moeten gunnen minder te gaan werken zodat zij thuis kunnen zijn en mama een dag extra kan gaan werken!
Hoezo emancipatie in Nederland??

Door: oudersaanzet

oudersaanzet — Mon, 16 Jul 2007 19:49:21 +0000

beste petra,

in zweden, dacht ik, is het werken voor ouders zo ingericht dat een van hen vrij heeft, afgewerkt is, als de kinderen uit school komen in de namiddag. de reden dat zij dit daar mogelijk maken is heel eenvoudig, de toenemende vergrijzing en het tekort aan kinderen die alles draaiende moeten houden voor ons in de toekomst. het gem. aantal kinderen per gezin is daar nog redelijk te noemen. in onze zuidelijke landen is dat gemmidelde zeer laag, als gevolg van het feit dat daar nauwelijks voorzieningen zijn, dus men neemt daar bijna geen kinderen meer. immigranten hebben het de laatste jaren nog een beetje opgevangen, maar de 2de en 3de generaties nemen ook nog maar relatief weinig kinderen. de toestroom van immigranten is inmiddels stevig aan banden gelegd, dus wat nu? intensieve kinderhouderijen? (grapchen.)
kinderen zijn natuurlijk veel meer dan alleen maar op de wereld om onze financiele toekomst veilig te stellen.
is er ook ruimte om die discussie te voeren en dat van invloed te laten zijn op de te nemen beslissingen?

Door: Helga Jensma

Helga Jensma — Mon, 16 Jul 2007 15:35:38 +0000

@ Petra,
Waar het mij om gaat Petra, is niet dat overblijven,kinderdagopvang en buitenschoolse opvang een ramp zouden zijn. Helemaal niet !
Mijn repliek gaat echter over de door jou gewenste bemoeienis in de vorm van VERPLICHT STELLEN met als doel ze te laten voelen:
“.. wat moet je doen met een hele dag zonder kinderen? Werken natuurlijk!”
Dat vind ik echt een heel kwalijke, bemoeizuchtige en regelzuchtige gedachtengang en dat ze er elders in Europa anders mee omgaan: we hebben eerder laten zien dat we onze oren niet naar de rest van Europa laten hangen, laten we daar vooral mee doorgaan !!

Door: Pierre

Pierre — Mon, 16 Jul 2007 09:15:07 +0000

@Petra. Ervoor zorgen dat vrouwen na een scheiding niet over de rand vallen lijkt me inderdaad noodzakelijk (vlak overigens ook het aantal mannen dat na een scheiding in rampspoed vervalt niet uit!). Verder is kinderen opvoeden, zeker de eerste tien jaar, een dagtaak. Waar ik het grootste probleem mee heb, is de politieke druk en de druk van ‘wauweltantes’ als Heleen Mees uitoefenen. De maatschappij is in nood en actie is nodig. Gek genoeg denk ik dan meteen aan een taskforce ‘pre-vut, vut, en post-vut’. Deze mensen vanaf de respectabele leeftijd hebben de discipline, de tijd en de ervaring. En het zijn er nogal wat! Of is werken misschien toch niet zo leuk, toch niet zo zingevend, of wat dan ook.

Door: Petra Biemans

Petra Biemans — Mon, 16 Jul 2007 08:26:12 +0000

Hallo Helga,
Een uurtje per dag overblijven lijkt me geen ramp. Bovendien is het zo dat als dit verplicht gesteld zou worden (en de condities eromheen ook ingevuld,financieel en zo)scholen ook verplicht zijn het goed in te richten. Nu hangt het er vaak bij, zeker als maar weinig kinderen er gebruik van maken.
Overigens is het bijzonder ouderwets systeem van naar huis tussen de middag iets wat nog uit de jaren vijfitg stamt van de vorige eeuw. Toen vrouwen na hun trouwen niet eens meer als ambtenaar mochten werken…
Geen enkel land om ons heen kent het het verschijnsel van naar huis tussendoor. Internationale scholen in NL zijn er eveneens onbekend mee. En in mijn wijk waar veel expats wonen verbazen buitenlandse ouders zich over de amateuristische wijze waarop het hier het overblijven toegaat.
Het lijkt me dus gewoon passend in deze tijd om ook maar eens afscheid van de lunch thuis te nemen.

Door: Helga Jensma

Helga Jensma — Mon, 16 Jul 2007 07:45:19 +0000

@ Pierre en Petra,
Moeten we als samenleving niet vooral voorwaarden scheppen voor het outilleren van ieders vrije keuze cq voor het hulp bieden in ongewilde omstandigheden en moeten we niet stoppen met het beter te weten voor een ander ?

Door: Petra Biemans

Petra Biemans — Mon, 16 Jul 2007 07:33:24 +0000

Hallo Pierre, Helaas is het zo dat alleen de zon voor niets op gaat. Vandaar economische onafhankelijkheid voor vrouwen. Zodat zij(en hun kinderen) na een scheiding niet op een sociaal minimum hoeven te leven. Een computer en een snelle internetaansluiting zijn al gauw een must als je in ons onderwijssysteem wilt meekomen. En dat kost nu eenmaal geld.
De cijfers liegen er niet om: ruim 650.000 kinderen in een éénoudergezin (vaak met hun moeder dus), waarvan ca. de helft op of net boven een sociaal minimum leven….. Geen pretje zoals alle verhalen uit dit deel van de maatschappiij aantonen.

Door: Helga Jensma

Helga Jensma — Mon, 16 Jul 2007 07:28:48 +0000

@Petra – Waarom wil je alle zo verschillende moeders in een algemene regelgeving douwen en, denk je nou echt dat thuiswerkende moeders een ALIBI nodig hebben om niet buitenshuis te gaan werken ?
Da’s pas HANIG..

Buitenshuis werken en/of huiswerken is een keuze. Als je als moeder de keuze maakt voor beide: huiswerken omdat je kinderen hebt + daarnaast buitenshuis werken: PRIMA, fijn voor goede opvang zorgen en de politiek daarin blijven stimuleren, maar laat de moeders die ervoor kiezen om alleen thuis te werken buiten de regelgeving !
Verplichte opvang.. alsjeblieft zeg.