De kranten staan bol van de economische crises. Is het niet de besluiteloosheid van het kabinet dan is het wel met de dagelijkse aankondiging van faillissementen en massaontslagen. Die ruimingen zijn vaak in dezelfde handen als die van de mensen die de problemen hebben veroorzaakt.
Daarnaast zijn er organisatie die proberen te redden wat er te redden valt. Een sombere tijd. Het meest in het oog springende feit is het TNT akkoord. Werkgever en vakbonden hebben afgesproken dat de laagste vier salarisschalen fors salaris inleveren voor van behoud van werkgelegenheid. Een werkgarantie voor de komende drie jaren. Zou dit echt zijn? Dit was op het nieuws te horen. In hetzelfde nieuws kwam een bonusuitkering aan de orde. Een financiële instelling gaf haar medewerkers over 2008 weer een bonus. Dit ondanks grote verliezen en een slecht jaar. Maar de mensen hadden er recht op. Je zou je kunnen afvragen wat het woord bonus inhoudt. Volgens het woordenboek is bonus onder andere een uitkering van bijzondere aard. Tsja het is heel bijzonder deze crises.

Waar zal dit toe leiden? Is hier een voedingsbodem aanwezig voor een opstand van medewerkers? Zijn alleen cijfers leidend? Blijkbaar dringt het nog steeds niet door dat deze crises ons allemaal treft of zal treffen. Iedereen heeft er mee te maken. Deze crises geeft een enorme kans om het anders, duurzamer, te doen dan voorheen. Maar blijkbaar proberen enkelen nog steeds bepalend te zijn voor velen. De gevolgen van genomen besluiten kunnen enorm zijn. HR afdelingen in grote organisaties hebben juist nu een voorbeeldfunctie. Hoe het anders kan en moet.
En dan is het opvallend dat uit recent onderzoek* blijkt dat de HR manager in slechts 30% van de gevallen meebeslissen over gedwongen ontslagen, mutaties (of vergelijkbaar). Kortom juist de afdeling die een toegevoegde waarde heeft of zou kunnen hebben, wordt buitenspel gezet.
En weer roept dat de vraag op waar staat de HR afdeling? Leidend of volgend? Indien volgend dan is de rol van de HR afdeling voorlopig uitgespeeld. De ruiming gaat ongegeneerd verder. Leidend kan alleen als er sprake is van een visie. Een visie op personeel en organisatie. Dit biedt dan het fundament voor het aandragen van alternatieven voor de definitieve beslissers. De alternatieven zullen er toe bijdragen dat een organisatie zichzelf kan versterken voor de toekomst waarin schaarste van medewerkers het grootste probleem zal zijn. Maar of een HR afdeling zonder visie dit nog zal meemaken is de vraag.

* Onderzoek gedaan door SHL Groep, bron p&o actueel