In der loop der tijd hebben vele verschillende stijlen van management, favoriet dan wel verguisd, elkaar afgewisseld. Stijlen als situationeel leidinggeven (waarbij de manager zijn stijl aanpast aan de situatie en de persoon die hij voor zich heeft), motiverend leidinggeven, coachend leidinggeven en management by objectives, zijn de laatste jaren populair. En al wat klassiekere stijlen, zoals “management by walking (of wandering) around” (waarbij je als manager vooral je gezicht moet laten zien en bij voorkeur ook nog contact maakt met de medewerker) en taakgericht leiderschap kunnen nog steeds. 

Ook “management by meatbal”, waarbij de manager overal wat vandaan plukt en er zijn eigen combinatie (”de bal”) van maakt, vormt nog steeds een veelvoorkomend verschijnsel. (De laatste stijl kun je overigens niet terugvinden op Google. Deze stijl is ergens begin jaren negentig gesignaleerd door Jaap Peters.) Er is zelfs een boek dat meer dan 500 managementstijlen beschrijft! 

Sinds enige tijd zie ik echter weer een nieuwe managementstijl. Eentje die sluipenderwijs is opgekomen maar die zich als een olievlek uitbreidt. Het lijkt wel besmettelijk: “MANAGEMENT BY E-MAIL”. Hoe kun je deze stijl herkennen? Hij komt vooral voor bij organisaties met veel vestigingen, of waar medewerkers onregelmatig, veel in deeltijd, bij klanten e.d. werken. Waar het ook maar mogelijk is (en ook als het eigenlijk of helemaal niet kan) wordt er een mailtje aan gewijd. 

Want als manager heb je het, zeker in de huidige tijd van crisis, steeds drukker. Bovendien worden de boodschappen die je moet vertellen er niet vrolijker op. En wat doe je dan? Je verstopt je gewoon achter je beeldscherm en bestiert je tent zoveel mogelijk van daar uit. Of het nu gaat over nieuwe procedures ziekmelding, een vraag, een opdracht, gesignaleerde problemen, besluiten of om te informeren hoe het er met een order voor staat: je stuurt gewoon een mailtje. Instructie of vraag erin, hup op de zend knop en voila, Opgelost! De manager heeft zijn plicht weer gedaan. Opdrachten worden uitgevoerd, problemen worden opgelost en je hebt er geen omkijken meer naar. En zo niet? Een herhaling is zo gestuurd. 

Het voorkomt bovendien lastige vragen van (bezorgde of lastige) medewerkers en het scheelt vooral HEEL VEEL tijd! 

Tenminste: op de korte termijn. Want op de langere termijn, als de economie weer opbloeit, als de arbeidsmarkt weer aantrekt, dan zullen organisaties waar deze vorm is uitgezaaid zichzelf zeker tegenkomen: Want betrokkenheid creëer je niet via de mail, daarvoor moet je écht contact hebben. Dus manager: grijp die telefoon en loop gewoon weer eens langs. En voor medewerkers: een mailtje terug met: “bel me hier even over” of “loop even binnen” legt de bal weer gewoon terug. Tenslotte gaat er niets boven een goed gesprek.