29
Nov
In Almelo is altijd wat te doen
Wordt er op deze site veel en vaak verhaald van spannende avonturen die men in de o zo verfoeide Verenigde Staten van Amerika beleefde, deze week staat Rijnlands OrganisatieActivisme uit Almelo in de belangstelling. Kunnen we wat van leren. Buurtzorg Nederland en hun écht zelfsturende teams scoren een 8,7 bij de thuiszorgcliënten. Ouderwetse zorg rukt op. Nu vooral nog in De Achterhoek en Twente, maar binnenkort ook in de Randstad.
Oprichter Jos de Blok was zelf ooit manager bij een grote thuiszorgorganisatie en zag hoe vreselijk fout dingen kunnen gaan als marktwerking het centrale thema wordt: ‘Hoe meer marktgericht, hoe minder cliëntgericht de zorg.’ Twee jaar geleden besloot De Blok het dan maar zelf te gaan doen en hij richtte Buurtzorg Nederland op. Zijn kantoor is zo groot als een ruime huiskamer, er werken vijf mensen, die het werk van 750 medewerkers (tweeduizend cliënten) coördineren.
Anders organiseren was het antwoord van Buurtzorg Nederland. Er wordt gewerkt met zelfstandige teams van maximaal 12 personen, die zelf hun personeel aannemen, zelf roosteren en onderling overleggen hoe ze de verpleging en verzorging van hun cliënten zullen organiseren.
Een enthousiaste De Blok over deze werkwijze: ‘Ik bevorder hun zelfredzaamheid en zelfstandigheid. Dat houdt de overhead beperkt, de zorg blijft betaalbaar en het motiveert de mensen. Als je mensen vertrouwen geeft door ze zelf te laten beslissen over hun werk, worden hun prestaties ook beter. Ze werken keihard en toch is er nauwelijks verloop of verzuim.’ (Verzuim: 7 procent in de zorg algemeen tegen 1,5 procent bij Buurtzorg Nederland; Overhead: 7 procent bij Buurtzorg en 30 procent in de zorg algemeen. Red.)
Heeft de rest van zorgend Nederland grote problemen om aan geschikte medewerkers te komen – menig P&A-student schrijft een afstudeerscriptie over de wervingsproblematiek in de zorg – bij Buurtzorg Nederland melden verpleegkundigen zich massaal aan. Hun belangrijkste reden te solliciteren is de verstikkende bureaucratie in hun huidige baan. Een van de medewerksters aan het woord: ‘We kunnen ons werk zelfstandig uitvoeren. Met ons team zijn we gezamenlijk verantwoordelijk. Ook de cliënten zijn blij, want die heeft nu enkele vast gezichten aan bed en niet soms wel twintig.’
Onderzoek van het Instituut Nivel wijst bovendien uit dat cliënten van Buurtzorg maar 38 procent van de geïndiceerde zorg gebruiken. Dat ze niet het gevoel hebben te kort te komen blijkt wel uit de hoge waardering (8,7) die ze geven aan het werk van deze nog jonge organisatie.
Een laatste vraag aan De Blok gaat erover of hij niet bang is dat gevestigde thuiszorgorganisaties zijn werkwijze zullen overnemen. De Blok: ‘Het verbaast me helemaal niets dat ze onze aanpak nog niet hebben gekopieerd. Het past namelijk niet in hun systeem. Dan zouden managers moeten besluiten zichzelf overbodig te maken en dat zie ik niet zo snel gebeuren.’
Prachtig verhaal. Heel herkenbaar. Heel veel goede kanten aan. Er zit in mijn optiek één adder onder het gras. Namelijk het investeren in mensen. Een lage overhead wil niet per definitie zeggen dat het goed is. Ik heb een organisatie gekend waar de overhead (en overheadskosten) tot een minimum werden beperkt. Investeren in opleidingen en deskundigheidsbevordering was not done. Kennis werd elders gehaald / gekocht. Met andere woorden er werd gebruik gemaakt van de investering in mensen door andere organisaties. Niet dat het verboden is maar ik vind het een ontwikkeling die niet uitsluitend p[ositief is. En dan kunnen we het voetbal als voorbeeld nemen. Als alle aankomensde talenten in Nederland meteen worden weggekocht/weggehaald door de grote clubs uit het buitenland dan verschraald het voetbal en zullen er steeds minder toeschouwers bereid zijn om een gang naar het voetbalstadion te maken. Minder geld dus minder investeren etc.
13 december 2008 om 4:58 pmInderdaad lage overhead is mooi, maar is het vol te houden?
10 maart 2009 om 3:58 pmBuurtzorg bestaat pas drie jaar. Langdurig verzuim zullen ze niet kennen aangezien je iemand tot drie maal een jaar contract kan geven.
Ben benieuwd wat het verzuim in vijfde-zesde jaar is, eerder daar over opscheppen is niet geheel terecht.
@Tinie Grimius
11 maart 2009 om 9:24 pmKlopt. Met dit soort organisaties moet je als maatschappij ook niet geheel happy mee zijn. Immers mensen die niet direct in het ideaalplaatje passen worden wellicht na een jaar gedumpt.En als dat de tendens wordt dan zal de schade door werkloosheid etc. alleen weer toenemen. Die schade wordt weer afgewend op … Goedkoop is duurkoop???
Maar ze kunnen ook een bewustwordingsproces op gang brengen bij andere organisaties…hoe het ook anders kan.
@Tinus: Als mensen niet passen binnen een gewoon of een ideaalplaatje zal de organisatie, of die nu kop en schotels maakt of diensten verleend, niet goed functioneren. Ergo: inefficiënt zijn en er mede voor zorgen dat a. mensen niet goed geholpen worden en b. medewerkers er ziek van worden. Wat nu goedkoop is duurkoop? We hebben het niet over sociale werkplaatsen!
13 maart 2009 om 9:56 am@Hans
13 maart 2009 om 2:09 pmWaar het mij om te doen is, is het gegeven dat de ideale medewerker niet bestaat. Er zal een bepaalde mate van bereidheid moeten zijn om te willen investeren. Een diamant wordt ook gepolijst. Uiteraard geen sociale werkplaats gedachte door te pemperen. Helemaal met jou eens. Maar organisaties die alleen maar willen halen streven geen duurzaamheid na. En die rekening wordt in mijn optiek later elders neergelegd.
Waar maak je uit op dat deze organisatie alleen maar wil halen?
13 maart 2009 om 2:17 pmDe werkwijze van buurtzorg wordt gekopieerd door diverse andere instellingen en partijen. En de hier aan gekoppelde gedachtegoed wordt ook gekopieerd. En die informatie is een belangrijke indicator voor de toekomst. Rendement van een x percentage, lage overhead etc. De vraag die blijft is: kan dat in de zorg waar zorgplicht nog steeds als een “verworven” recht geldt?
13 maart 2009 om 3:04 pm‘Dan zouden managers moeten besluiten zichzelf overbodig te maken en dat zie ik niet zo snel gebeuren.’ Inderdaad Hans. Hetzelfde geldt voor HR afdelingen. Zie ik ook niet zo snel gebeuren. Geldt ook voor al die andere goed bedoelde reparaties aan vermolmde systemen die we met elkaar tot de overhead rekenen en dus per saldo onze organisaties ziek houden. Euthanaseren en opnieuw beginnen, zou ik zeggen. Ik vind die buurtzorg een geweldig verschijnsel. En laat die professionals onderling maar voor zorgen voor de kwaliteit. Dat kunnen ze namelijk beter dan ‘de organisatie’, zeker als die zo vermolmd is dat 7 procent van de mensen ziek is, er 30 procent overhead is en de klant niet goed geholpen wordt.
15 maart 2009 om 11:25 am[...] Het begon in Almelo. Waar anders? Buurtzorg Nederland begon er met kleinschalige thuiszorg. Oprichter Jos de Blok hanteerde een paar stevige, maar o zo eenvoudige uitgangspunten voor zijn organisatie: zelfredzaamheid en zelfstandigheid van zijn medewerkers. Dit in plaats van regels en protocollen; controle is goed, maar vertrouwen is beter! Simpel, maar o zo effectief. De klanten zijn tevreden en waarderen Buurtzorg Nederland met een 8,7. Lees meer over dit succesverhaal op OrganistieActivist.nl. [...]
6 oktober 2009 om 8:42 pm