19
decGezichtswinst
Onze regering werkt stug door aan een waardencatalogus, zo lees ik in de krant. Het ziet er naar uit dat het een soort Handboek Normen en Waarden moet worden, dat de ongeschreven regels moet gaan regelen. Maar onderzoek van het ministerie van Binnenlandse Zaken, uitgevoerd door Onderzoeksbureau Veldkamp, heeft uitgewezen dat dit geen zin heeft. Het is zelfs de slechtste methode!
Met het opleggen van waarden, normen of fatsoensregels worden mensen niet fatsoenlijker. Dat snapt iedereen, blijkt uit het onderzoek. De vraag is namelijk of degene die zich aan de gedragsregel houdt dat doet uit ethisch besef, of omdat er anders juridisch iets kan zwaaien. U en ik weten het wel. Maar onze dames en heren politici hebben in het regeerakkoord nu eenmaal iets afgesproken, en daar houden zij zich aan.
Nu heb ik altijd gemeend dat denken vooraf ging aan beslissen of handelen. Maar we weten wat het argument is om niet op een beslissing terug te komen: toegeven dat je iets verkeerd hebt gezien, of dat je van gedachten bent veranderd, heet steevast gezichtsverlies. Terwijl strikt genomen denken niets anders is dan van gedachten veranderen. Maar dit wil kennelijk maar niet tot onze wijze regeerders doordringen.
Alsof het doorzetten van verkeerde beslissingen gezichtswinst is.
Tsjaa, stug doorwerken zou je kunnen opvatten als gedisciplineerd iets afmaken waar je aan begonnen bent. En dat, moet ik eerlijk bekennen, vind ik een groot goed. Iets wat de jeugd van tegenwoordig niet altijd vanzelf doet.
Daarbij verbaas ik me, beste Teun, over de waarde die wel toedicht aan een onderzoek van het min. van Biza maar kennelijk niet aan het handboek normen en waarden. Waaraan nota bene niet alleen mevrouw of mijnheer Veldkamp aan heeft gewerkt, maar een hele regering nog steeds stug op door ploetert.
en dat nog wel vlak voor de Kerstdagen.
22 december 2008 om 12:18 pm@Mariska: En wat is volgens jou de overeenkomst tussen het onderzoek van Biza en het Normen&Waardenhandboek? Misschien dat het allebei geschreven teksten zijn? Moet Teun daarom consequent zijn en aan beide evenveel waarde hechten?
Het zijn echter nogal fundamenteel verschillende teksten. Het Biza-onderzoek is een poging om kennis over het werkelijke gedrag van mensen (en de beïnvloedbaarheid van dat gedrag) op papier vast te leggen. Het handboek is juist een poging om gedrag eerst op papier voor te schrijven en dan te hopen dat mensen hun werkelijke gedrag aan deze voorschriften aanpassen.
Dat kun je toch moeilijk over één kam scheren. Het is de overheid die hier inconsequent is door enerzijds naar beïnvloeding van burgergedrag te streven terwijl ze zelf zou moeten weten dat dat zo niet werkt. Teun maakt hiermee een terecht punt.
Op het andere deel van je redenering is ook wel wat aan te merken. Die komt er kortweg op neer, dat het niet uitmaakt of een N&W-handboek zinvol is, louter omdat er zo’n mooi contrast is tussen de kennelijk gemakzuchtige jeugd-van-tegenwoordig en anderzijds de braaf ploeterende regering. Dat is een mooi voorbeeld van een drogredenering: het klinkt aardig, maar inhoudelijk klopt er niets van.
22 december 2008 om 2:13 pm