De intensieve veehouderij moet worden gesaneerd en omgevormd tot een dier-, mens- en milieuvriendelijk systeem dat tegemoetkomt aan de natuur en behoeftes van alle levende wezens. Dit stelden 140 hoogleraren in een artikel op de opiniepagina van NRC Handelsblad van 28 april en verwezen naar een website duurzameveeteelt.nl.  ‘Einde aan de georganiseerde onverantwoordelijkheid’. Een mooie woordkeuze die we wel iets breder mogen trekken dan alleen de intensieve veeteelt.

In de film Avatar (link naar de trailer) wordt nota bene vanwege de kwartaalcijfers van de aandeelhouders een hele leefgemeenschap, Pandora, bijna uitgemoord. De aandeelhouders willen de grondstoffen hebben die daar in de grond zitten. Daarom investeren ze in onderzoek en worden ook de wetenschappers gecompromitteerd. ‘De aandeelhouders betalen jouw salaris’. Over georganiseerde onverantwoordelijkheid gesproken.

Dit weekend in NRC-weekblad (8-14 mei 2010) een gesprek met Aad Jacobs (74 jaar), voormalig Raad van Bestuur voorzitter (1992-1998) van de INGbank. Ik citeer: ‘Maar in de loop van de jaren 80 is de drang van de aandeelhouders om te presteren zo sterk geworden dat er financiële producten zijn verkocht met winstmarges en risico’s die niet konden. … Het Nederlandse bankwezen is geleidelijk aan besmet met Amerikaanse toestanden. … Zo werd je geleidelijk meegezogen. … Toen heb ik de strijd opgegeven. … De groeiende macht van de aandeelhouders heeft een nog steeds onderschatte rol in de crisis gespeeld. … Het korte termijn denken, het optimaliseren van de winst werd steeds belangrijker. … Ik dacht altijd: ik doe wat goed is voor de onderneming. Om de aandeelhouders rijk te maken hadden ze maar een ander kiezen. … Je kunt wel zeggen: dat is een zieke wereld, ik doe niet mee, niemand krijgt meer een bonus. Maar dan loopt iedereen weg en ga je failliet. … Dat is de realiteit’.

En twee bladzijden verder in hetzelfde weekblad een lofzang op privékliniek Velthuis, markleider in de private zorgsector. De beste man is aandeelhouder van zijn eigen opgerichte kliniek heeft nog nooit van Angelsaksen gehoord en is ervan overtuigd dat marktwerking in de zorg een prima idee is. ‘Hier wordt je jas aangenomen, we schenken goede koffie, er liggen leuke tijdschriften in de wachtkamer. Die aandacht mis ik in het ziekenhuis. We onderscheiden 17 raakmomenten met patiënten. We willen verrassen door tijd en aandacht’. Echt een aardige en integere man die Peter Velthuis.

Bijna kinderlijk naïef, wacht maar tot hij de tent over een paar jaar verkoopt aan een hedgefonds en niet meer de patiënt, maar de aandeelhouders centraal staan. Het is net als met de bank van de heer Jacobs in de jaren 80. Zo word je er geleidelijk ingezogen. Waarin? …….. in de georganiseerde onverantwoordelijkheid.