We werden deze week weer eens voor de zoveelste keer geconfronteerd met onfatsoenlijk gedrag van een bestuurder. Deze keer was het de directeur van woningbouwcorporatie Rochdale te Amsterdam. 

Wat mij mateloos verbaast, en bovenal hogelijk irriteert, is waar de discussie vervolgens over gaat. Ik zou verwachten dat het moet gaan over het gedrag van de boosdoener, over diens moraal, over diens besef van wat goed of kwaad is. En vooral over hoe het komt dat betrokkene uit de bocht is gevlogen. Maar nee hoor: daar gaat het niet over. Kennelijk weten we al hoe dat komt: falend toezicht. Dat dit in de dagbladpers de boventoon voert, is erg genoeg, maar zelfs in een, wat mij betreft, respectabel programma als Nova ging het bij Clarie Polak alleen maar om de vraag hoe het komt dat het toezicht onvoldoende werkt. En vervolgens wordt geprobeerd het toezicht te verbeteren. 

Maar, ben ik nu gek of niet? De oorzaak van onfatsoenlijk gedrag is toch niet gebrekkig toezicht? Dat zit toch in het normbesef van betrokkene? Beter toezicht op toezicht en beter toezicht daar weer op, want dat gaat ongetwijfeld komen, verandert toch niets aan het normbesef van zich misdragende bestuurders? Ik ben vast geen fatsoensrakker, maar mijn Rijnlandse hart komt in beroering bij dit soort onnozele verschuiving van het voorwerp van discussie. Het moet gaan over fatsoen en niet over het toezicht daarop!