Reacties op: Een manager kan niet ook een goed mens zijn

Door: Onno

Onno — Tue, 10 Nov 2009 20:09:27 +0000

@Jorrit.
Hoe kan je managers adviseren en vooral coachen als dit jou gedachtegoed is. Waarom steek je je tijd in mensen waarvan je vindt dat ze per definitie fout zijn. Zelf ben ik geen managers, ik heb er wel veel gehad en bij sommigen voel je je inderdaad direct vernedert, bij anderen voel je je partner. Mijnidee is dat erg afhankelijk is van de persoon (en een klein beetje van de situatie).

Door: Dirk Zeeman

Dirk Zeeman — Mon, 09 Nov 2009 12:02:13 +0000

@Mark: Als je over dit gevalletje moet nadenken, is het tijd om een baan te zoeken waarin je wel weet waar je mee bezig bent.

Door: Meta

Meta — Mon, 09 Nov 2009 11:46:16 +0000

Je hebt managers en managers…Leiding geven is trouwens iets anders. Mijn ervaring is dat mensen (ook hoogopgeleiden) graag weten welke kant het op gaat en liefst bij de gedachtenvorming maar zeker bij de vertaling naar het eigen werk betrokken zijn. Een slimme leidinggevende kent zijn/haar mensen en weet wanneer weinig tot geen sturing (maar wel reflecteren, want iedereen vindt het leuk om te horen dat je het goed doet) nodig is en wanneer striktere afspraken gelden (totdat het niet meer nodig blijkt). Een leidinggevende weet zeker niet per definitie meer, zeker niet als het om professionals gaat. Zijn er zoveel leidinggevenden nodig? Ik denk dat het zeker met minder kan. Zolang er maar zicht is op ieders output en kwaliteit..Ik ben ooit begonnen als docent aan een HEAO, daar maakte je zelf de dienst uit met een paar vakbroeders en zusters. Er was amper leiding, wel management dat zich bezig hield met de organisatie, landelijke afspraken, tentamenorganisatie, etc. Later kwam er hoe langer hoe meer ‘greep’ vanuit dat zelfde management (waar ik later zelf onderdeel van werd) op de docenten. Was dat goed? Ja en nee. De organisatie kon beter, de gerichtheid kon beter maar de docentauthoriteit (vakinhoudelijk) werd ook aangetast en dat was niet goed. Ik vind ook, daar heb ik altijd voor gepleit, dat beoordeling van het functioneren wederzijds moet zijn.

Door: Joost Verouden

Joost Verouden — Mon, 09 Nov 2009 10:21:48 +0000

Beste Jorrit,
Volgens mij bewijzen de reacties van managers op jouw bijdrage, dat je precies de spijker op zijn kop slaat!
Managers zouden eens open moeten staan voor feedback, sterker nog: feedback en beoordeling van managers moet verplicht worden. In de welzijnswereld bijv. spelen zich complete drama s af omdat managers en leidinggevenden het altijd zo goed menen te weten. Luisteren naar werknemers vinden ze meestal erg lastig en die moeten uiteindelijk ook de mond gesnoerd worden. Managers zijn daarin niet alleen schuldig hoor, maar ook het systeem waarin ze moeten functioneren. Maar ja ze willen zo graag die baan hebben en het betaald beter…

Door: Mark Veldpape

Mark Veldpape — Mon, 09 Nov 2009 08:45:57 +0000

@Charlene: Goh, jammer, ik kom juist net lekker op stoom. Volgens mij ben ik mijn horizon aan het verbreden.

@Allen: Wie helpt me met het volgende?

Dit is een kort verhaal over ‘hij’, ‘zij’ en ‘ik’. Hij organiseert feesten, zij werkt voor hem en ik ben gevraagd hem te helpen dat voor elkaar te krijgen.
Hij zegt: Ze werkt niet goed.
Ik zeg: Ik zie een meisje die aandacht wil.
Hij zegt: Ik heb geen tijd en bovendien heb ik het al een paar keer uitgelegd.
Zij zegt: hij zegt telkens niet goed genoeg wat ik moet doen. Ik snap het niet.
Ik zeg: Ga eens met haar praten. Ze vindt je niet duidelijk.
Hij zegt: Kun jij dan niet met haar gaan praten. De vorige keer snapte ze het daarna ook beter.
Ik zeg: Nee, ze wil JOU spreken! En bovendien moet je een aantal dingen niet uitbesteden, zoals aandacht geven!

In het licht van de bovenstaande discussie, wie helpt me met het volgende:
Ik ben ‘voor’ haar. Maar waarom?
Vind ik dat ‘meneer’ maar eens leiding moet gaan geven?
Laat ik me in de luren leggen door haar ‘aangeleerde hulpeloosheid’?
Wil ik de verantwoordelijkheid niet (meer) dragen? Waarom vind ik dat ik als externe geen verantwoordelijkheid heb in aandacht geven en leg ik dat bij hem?
Wat zegt dit over mijn beeld van leidinggeven en leiderschap?
Ik ben voor ‘haar’, ingehuurd door hem, en ze luisteren niet, ze doen gewoon niet wat IK wil.
Jorrit, dit kan toch niet de bedoeling zijn. Maar wat dan wel?

Door: Charlene

Charlene — Sun, 08 Nov 2009 21:54:35 +0000

@Jorrit Jammer ik hoopte dat je geen weirdo was. Vond je stukjes wel vet verfrissend. Nu niet meer

Door: Lenin

Lenin — Sun, 08 Nov 2009 21:12:24 +0000

@Jorrit/Harold: OMG, ik dacht steeds dat het om intelligente provocatie ging. Maar ik begin te vermoeden dat jullie dit menen. Even voor de duidelijkheid: gaat het ook bij Harold om elke vorm van leidinggeven? Of alleen om modern ‘management’?
En is iedere vorm van leidinggeven verkeerd? De ervaren vakman en de leerling? De middenstander en de 15-jarige vakkenvuller? Is daarmee iedere gezagsverhouding verkeerd? Hoe zit het met ouder-kind relaties? De voorzitter van de plaatselijke voetbalclub? De leider van het jeugdelftal? Allemaal “evil”? Is elke vorm van gezag of hierarchie volgens jullie kwaadaardig? Ook de politie? Parkeerwachters? Concierges? Schoolmeesters op de basisschool? Docenten in het volwassenonderwijs? Louis van Gaal? Foppe de Haan? Stewards in het stadion? Scheidsrechters met hun gele en rode kaarten, ook vernederend? Hoe zit het met door groepen zelf gekozen leiders? Impliciet gekozen leiders die het voortouw nemen terwijl de groep dat wel handig vindt? Allemaal vernederend?
Of is het criterium dat er geld mee gemoeid is? Of moet er een arbeidsrelatie zijn? En hoe zit het dan met de ZZP-er die zich verhuurt, maar uit geldnood moet dansen naar de pijpen van zijn opdrachtgever? Is iedere machtsverhouding dan vernederend, of alleen als er een echt arbeidscontract is? Moeten we de regering afschaffen en de gemeenteraad en de burgemeester naar huis sturen? Of zijn er toch nog uitzonderingen?
Zit er werkelijk een samenhangend alternatief achter de totale afkeer van elke vorm van leidinggeven? En ligt het aan mij als ik “we leven toch in de tijd van internet” niet meteen kan plaatsen als simpel alternatief voor alle situaties waar leidinggeven momenteel de gangbare aanpak is?

Hoe meer vragen ik opschrijf, hoe meer ik het gevoel krijg dat ik voor de gek gehouden wordt en dat jullie me straks uitlachen dat ik serieus op jullie opmerkingen in ben gegaan. Maar goed, dat moet dan maar.

Door: Harold

Harold — Sun, 08 Nov 2009 12:30:40 +0000

Uit diep respect voor al die mensen die oprecht proberen zowel een efficiënte manager te zijn als een goed mens, zou ik het willen uitschreeuwen: Jorrit, je hebt gelijk; het is een volstrekt onbereikbaar ideaal. Nastrevenswaardig? Dat mag iedereen voor zich uitmaken. Maar onbereikbaar. Totaal onbereikbaar.
Jorrit kent ze waarschijnlijk van dichtbij, zij die het geprobeerd hebben en geëindigd zijn met een knots van een burnout. Of zij die de illusie bijtijds onder ogen hebben gezien en zijn afgehaakt en alsnog een vak zijn gaan leren. Of zij die zweven tussen hoop en wanhoop en zich vertwijfeld onder therapeutische begeleiding hebben gesteld van een managementcoach. Of zij die zich krampachtig vastklampen aan de illusie en afreizen naar goeroes in zalen en stadions en elkaar op heides en op bergtoppen met schelle stem moed inpraten: it’s for the greater good. Al deze mensen verdienen deze discussie. Net als al die andere mensen wier waardigheid wordt geofferd aan de god van de vooruitgang door hiërarchie.
Jorrit, ik beschouw je bijdrage als een uiting van naastenliefde. Laten we stoppen al deze mensen op te offeren voor zoiets eenvoudigs als een coördinatievraagstuk. Hou eens op zeg, we leven in de tijd van internet.

Door: Jorrit Stevens

Jorrit Stevens — Sat, 07 Nov 2009 12:20:14 +0000

Beste Charlene (en anderen), om misverstanden te voorkomen: ik denk inderdaad oprecht dat leiderschap, leidinggeven, management of hoe je het ook wil noemen een historische vergissing is en dat het per definitie vernederend en overbodig is. Dat neemt niet weg dat ik het ook leuk vindt om daarover te discussiëren.

Ik ben het in zoverre met Lenin eens dat je tot op zekere hoogte er zelf voor kan kiezen om je vernederd te voelen of bijvoorbeeld om een situatie te lachen. Echter in de door mensen bedachte constructie ‘leidinggeven – leiding ontvangen’ en ‘leiderschap – volgerschap’ is wat mij betreft de vernedering al in de constructie ingebouwd. Dus nog los van of je je daadwerkelijk vernederd ‘voelt’ (een keuze), is management al als constructie vernederend, in die zin dat er altijd een onder- en bovenschikking in zit. Ook maakt het mensen tot ‘middel’ om een ‘hoger (organisatie)doel’ te bereiken in plaats van de mens als (gelijk)waardig wezen of ‘doel’ op zich.

Management is maar een bedenksel van ons mensen. Een mogelijke maar niet noodzakelijke manier om met elkaar om te gaan waaraan we door gewoonte gewend zijn geraakt. Er zijn echter ook andere manieren om met elkaar om te gaan.

Bij lezingen over dit onderwerp valt me telkens op dat er een haast fundamentalistisch geloof in management is. Mensen vinden het ondenkbaar dat er geen leiderschap, management zou zijn. Het is alsof je in de Middeleeuwen zegt: ‘Geloven in God is mogelijk maar niet noodzakelijk’.

Door: Charlene

Charlene — Sat, 07 Nov 2009 09:31:48 +0000

@Jorrit. Wat ik me nu afvraag is of jouw uitspraken vooral bedoeld zijn om de discussie op te starten. En dat lukt blijkbaar. of dat je echt denkt dat geen leiding altijd en overal de beste oplossing is? MEnsen aan het denken zetten door onverwachte dingen te zeggen en ze uitdagen vind ik super goed. Dat kan heel veel opleveren. Maar je doet dat zo overtuigend dat ik bijna ga denken dat je het allemaal letterlijk meent dat er niemand leiding moet geven want dat dat gemeen is.

En heb je het nieuwe boek van Jaap Peters gelezen? Gaat over het verschil tussen managen en organiseren. Minder extreem dan jou standpunt, maar wel een hele mooie invalshoek. ik kan het je aanbevelen.

Door: Verhulst

Verhulst — Sat, 07 Nov 2009 00:11:22 +0000

@Jorrit: die verrassende wendingen in een discussie zijn op zich wel prima, maar ik heb dan toch al snel medelijden met de olifant.

Door: Dirk Zeeman

Dirk Zeeman — Thu, 05 Nov 2009 22:10:37 +0000

@Jorrit, degene die hier de leiding heeft ben ik, want ik ben een geboren leider en veel mensen hebben iemand als mij nodig

@Claire, je kunt beter gewoon je werk eens goed gaan doen. Dat vinden je klanten en je collega’s waarschijnlijk ook en je kunt het beter waarderen dat je baas het open en eerlijk zegt dat je er een potje van maakt dan weet je waar je aan toe bent