Als je topprestaties wil leveren moet er worden ‘doorgeselecteerd’. Zo mocht neo-international en topscorer Koevermans voor maar 6,9 miljoen Euro vertrekken van AZ naar PSV. Trainer Louis van Gaal van AZ had nieuwe spitsen aangetrokken met een potentieel hoger plafond dan de ‘arme’ Danny Koevermans. En hij kreeg dan ook heel eerlijk te horen: ‘bij ons kom je niet verder tenzij je genoegen neemt met een plek op de bank’.

Dat doorselecteren begint al vroeg bij de jeugd. Als een amateurclub hoger op wil komen dan wordt er vanaf de E-pupillen (8 jaar) al gescout. Zo verhuizen talentvolle kids op jonge leeftijd van hun locale cluppie naar een grotere streekclub, vaak een hoofdklasser, en daar putten de regionale profclubs uiteindelijk weer uit. Doorselecteren dus!

Gisteren (zaterdag) ging ik mee met onze jongste zoon naar zijn 1^e wedstrijd (in de C-Jeugd) van het seizoen. ‘Hé, er staat een nieuwe keeper in het doel. Maar waar is onze Hans dan gebleven?’ Niemand wist het precies. De jeugdtrainer wist wel wat er gaande was. Er was doorgeselecteerd, een nieuwe keeper (12 jaar) was uit de streek aangetrokken en Hans voorvoelde wat er zou gebeuren: geen plaats meer in de C-selectie. Vermoedelijk speelde hij nu in de C3 na drie jaar op het hoogste jeugdniveau in de D- en E-Jeugd. Telefonische navraag bij zijn vader leerde dat hij inmiddels was gestopt. Maar zijn voormalige keeperstrainer had zich er nog niet bij neergelegd. ‘We gaan het gesprek met hem aan en proberen hem te motiveren in ieder geval te blijven trainen en hem toch bij de club te betrekken.’

Hier wil ik het even over hebben. Als er sprake is in de maatschappij van een permanente normverhoging, heb je ook daar een selectieproces. Dat is wat Louis noemt doorselecteren. Hoe hoger de eisen van de arbeidsmarkt, hoe groter ook het afvalpercentage zal zijn: in de prestatiemaatschappij heb je immers winnaars en verliezers. De vraag is niet hoe je met de winnaars om gaat, want die redden zich wel. De vraag is hoe je als samenleving (en voetbalclub) met de verliezers omgaat. Dat is het verschil tussen een ‘veramerikaniseerde’ samenleving en een samenleving vanuit een sociaal-economisch perspectief. Kiezen we voor de winnaars en laten we de verliezers verder aan hun lot over of verkleinen we juist de verschillen tussen de winnaars en verliezers? Laten we het maar gewoon betrokkenheid noemen. Trouwens, Danny Koevermans is een uitstekende spits en ik kan me van Hans geen blunder herinneren.

Een voorbeeld van doorselecteren:  Rhain Davis, 8 jaar…