'We are all Greeks'

Het is van alle tijden: bestuurders doen volkeren lijden. Vroeger waren dat keizers, pausen, koningen en Führers. Nu zijn het ‘bankiers’. En het volk mort. Als altijd. En als altijd, net niet heftig genoeg om zich te verheffen.

Ook nu nog, anno 2012, kunnen bestuurders die geen vertrouwen hebben in het volk, en evenmin in elkaar, moeiteloos doorgaan met bezweren van wat onafwendbaar is: dat we elkaar nodig hebben.
Zolang geld rolt.

Als het geld niet meer rolt… als dat niet in een land, maar in meerdere landen gebeurt, pas dan dringt het door: we zijn mondiaal de weg kwijt. En wat bestuurders dan doen is zwartepieten.

Zo ontstaan ‘monetaire’ crises. Glibberiger dan aal. Niemand die er een vinger achter krijgt. Van de ooit zo krachtige Europese sociaaldemocratie waar solidariteit hoog in het vaandel stond, is niets meer over.
Het enige dat nog telt is: van wie is het geld?
Europa is in twintig jaar tijd verworden van een moraliserend tot een amoreel werelddeel. Een continent waarop we elkaar zelfs onderling dreigen met sancties. ‘De Grieken moeten eerst…!’ en anders trekt het IMF de stekker eruit. Na de Grieken, de Spanjaarden en de Italianen… Wonderlijk hoe moeiteloos we in Nederland kunnen toekijken hoe inwoners van een naburig land worden afgestraft, terwijl ons eigen hypotheekstelsel op malle lemen voeten staat.
De stekker uit een land trekken, is de stekker uit een volk halen. Het begin van een grote oorlog. Een koude oorlog, mag ik hopen. Maar toch Oorlog. En die winnen we niet, vanuit het rijke Nederland. Haat na krenking maakt diepe wonden en sterke strijders.

Het wordt tijd dat het volk zich verheft en de solidariteitsgedachte afstoft. De opkomst van de grote graaicultuur werd in 1929 al beschreven door de humanist Ortega Y Gasset in De Opstand der Horden. We zijn er allemaal debet aan. Tijd om het tij te keren. Laat de massa in Europa, van welk land ook, het niet langer pikken door bestuurders en bankiers tegen elkaar uitgespeeld te worden.