Langzaam maar zeker worden de ongemakkelijke kanten van de samenleving zichtbaar. Zo was het kabinet dat ons de laatste weken een reality soap voor toverde. En dan te bedenken dat de hoofdrolspelers druk waren met zichzelf en niet met hun omgeving.

Loze kreten uit het recente verleden als waarden en normen werden en worden zo gepareerd door de onprofessionele wijze van werken door politici.
De ongemakkelijke samenleving die uit haar voegen barst en toe is aan een grondige schoonmaak. Een schoonmaak van alle verdraaide feiten en andere onhebbelijkheden die door een select gezelschap zijn veroorzaakt. Ik noem er een paar die de waanzin van deze tijd aangeven
De laatste (massa) ontslagen zijn nog niet gevallen of de bonussen worden alweer opgeschroefd. De managers hebben wat afgeleden. En ze zorgen zo goed voor hun bedrijf! Een bonus is dan wel op zijn plaats (?)
Of wat denk je van het leveren van een wanprestatie die beloond wordt met een vorstelijk salaris. Overmacht en heel vervelend maar we houden ons aan de gemaakte afspraken (bijvoorbeeld automatisering politie noord en oost Nederland)
Of de DSB. Dit krijgt natuurlijk nog een staartje. Maar alle verantwoordelijken hebben hun strategie al bedacht en wassen hun handen in de vermeende onschuld. De echte waarheid zal zeker boven komen. Maar niet in deze ongemakkelijke samenleving.

Er zijn voorbeelden te over waarin mensen die deel uit willen maken van de samenleving zich uitermate ongemakkelijk voelen. De controle neemt toe van en door de overheid.  Maar de veiligheid neemt af.
De wet en regelgeving maken van de betrokken burger een ijskoud nummer. Immers zonder BSN kun en ben je niets meer. En mag je niets meer. Dat je een naam hebt …ach dat is voor de vorm. En de verantwoordelijken in ons land nemen geen verantwoordelijkheid.

Deze ongemakkelijke samenleving is van deze tijd. Maar het einde is in zicht. De problemen nemen toe. Mensen worden ontevredener. Maar ook rechtvaardigheid is een belangrijke peiler. En dan kan het verleden ons ook erg veel leren. Medewerkers die trots op hun bedrijf waren en zich betrokken voelden. Een bijna uitgestorven verschijnsel uit een ver verleden. Want hoezo ben je betrokken bij een bedrijf als je niet weet of je morgen nog terug mag komen?  Onder de noemer preventief ruimen voor behoud van salaris van de directie.

Terug naar solidariteit, betrokkenheid en eigen verantwoordelijkheid. Een balans die een wankel evenwicht kent maar die recht doet  aan ieder individu. En die ruimte biedt deze ongemakkelijke samenleving op dit moment helaas niet. Maar alle seinen staan op groen voor een grondige schoonmaak.