De naam doet al het ergste vermoeden. En inderdaad het is een organisatie op Amerikaanse leest geschoeid. Alles aan de buitenkant, zie o.a. hun website, is perfect. U kent de mooie woorden beter als wie ook: krachtenbundeling, schaalvergroting en fusies liggen voor de hand: meer kennis, inkoopkracht, geld voor innovatie. En tegenover die grote zorgverzekeraars, ook fusieproducten, ben je tenminste een partij die ertoe doet. De praktijk blijkt ietsje anders. Het is namelijk zo’n fusieclubje met in totaal 224.000 klanten en bijna 38.000 medewerkers. 

Mooi hè? Dat er nog steeds echte mensen van vleesch en bloed zijn die denken dat zo’n Russische kolchoz klanten en medewerkers een paradijs op Aarde gaat opleveren. ‘Het is belangrijk dat wij de kwaliteit die wij beogen, ook bereiken. Om kwaliteit van leven te bereiken, moet er immers ook kwaliteit van zorg zijn’, ……. het klinkt naar Cooperate Communications (= Russische propaganda, maar dan voor commerciële doeleinden) op hun website. 

Het CSZ-rapport aan het Ministerie van Volksgezondheid stelt dat daar bij Philadelphia alles mis is en dat er ook nog zomaar 24 miljoen eigen vermogen in 2008 als IJs Save is weggesmolten. Bestuursvoorzitter Troost (geen grapje) wil echter eerst de problemen oplossen en dan pas nadenken over ontvlechten (ook geen grapje). Ongetwijfeld MBA-in-1-dag gedaan voor nog geen duizend euro. Deze volgorde is beter voor zijn CV. Maar nu wordt het menens. De personeelsleden van Philadelphia zijn het ook beu en gaan morgen, 26 januari, een brief aanbieden aan de heer Troost: 

In die brief staan vier belangrijke opvattingen van de medewerkers over de toekomst van de organisatie: 

1. Terug naar de kern: de gehandicaptenzorg

2. Philadelphia als zelfstandige organisatie, los van Espria

3. Een toekomstvaste en gedragen koers tot herstel

4. Een stevig bestuur, verbindend, zakelijk, met hart voor de zorg 

MBNEE-in-4-zinnen: de kern van het Rijnlandse Model. Hoe komen ze erop, die personeelsleden, waarschijnlijk geen managementopleiding gehad, maar desondanks stevige Europese opvattingen over de toekomst van de organisatie. Je moet maar durven, teruggaan naar de kern van de zaak: hart voor de zorg. En verbindend leiderschap. Weet je wel wat dat allemaal kost…? Niets. Troost maakt plaats voor Hoop en de cultuurverandering is begonnen. 

Op deze plek verder een paar reacties uit het Gastenboek die op de website van het activistische personeel staat: 

• ‘’Met diep respect heb ik kennis genomen van de opstelling van de medewerkers van Philadelphia Zorg in deze. Centraal daarin staat immers hun zorgen over de continuïteit en kwaliteit van de zorg aan hen waarvoor ze zich verantwoordelijk voelen, de mensen met een verstandelijke handicap!”
• ‘’Als zus van een cliënt wonende op de Grupstal in Aldeboarn onderteken ik dit initiatief van harte. Mijn zus moet gedwongen verhuizen omdat de Grupstal niet levensvatbaar bleek te zijn. Een geweldig initiatief, die boerderij, waar zij zich thuis voelde en waar wij als familie blij waren dat zij haar “plekje” had gevonden.”
• ‘’Degenen die er onder lijden zijn niet alleen de medewerkers maar ook heel erg de “onze cliënten” zij zijn de dupe van de basisroosters, kortere werktijden allemaal om te bezuinigen”
• ‘’ Al vele jaren gaat veel aandacht, geld en tijd in de zorg verloren, aan thema’s waaraan dat niet zou moeten. Het is een veranderend proces wat er de afgelopen 15 jaar in is geslopen”.
• ‘’Ook hoop ik dat grootdenkers bij andere zorgverleners, zoals mijn werkgever, lering trekken uit de ervaring van Philadelphia”.
• ‘’De afgelopen maanden is er veel kapitaal vertrokken. Als dit zo doorgaat kan dat op de lange termijn weleens zorgen voor een echte kredietcrisis voor Philadelphia. De menselijke kredietcrisis!” 

Een mooi activistisch voorbeeld: zie http://www.steunphiladelphia.nl/ en steun Philadelphia!!