Kan ik de eigenaar zijn van een woord? Niet van een stukje papier waarop een woord staat, maar van het woord zelf, in elke verschijningsvorm? Het zou voor mij wel prettig zijn als het kon. Ik zou graag het recht bezitten op de woorden zijn©, worden©, hebben© en zullen© plus hun vervoegingen. Ik zou© niet veel geld vragen voor het gebruik. Voor 10 eurocent per stuk mocht u één van deze woorden een week lang onbeperkt gebruiken, vervoegingen bij de prijs inbegrepen. Bij afname van vier woorden kreeg u er eentje gratis. Volgens mij is© dat betaalbaar. Dat beetje geld zou© u niet missen.

Ik zou© ook wel een kleur willen bezitten. Het liefst blauw©. Elke keer dat u iets blauws© aantrok moest u mij dan een klein bedragje
betalen. Ik verdiende al veel geld aan mijn vier woorden, dus ik zou© mijn kleur goedkoop houden. Voor vijf cent per week mocht u zoveel blauw© dragen als u wilde. Behalve hemelsblauw, daarvoor gold een toeslag van twee cent. Het kijken naar blauwe kleuren zou© natuurlijk ook niet gratis zijn©. Ik was© niet de eigenaar van de blauwe© lucht, maar als eigenaar van het fenomeen ‘blauw’© zou© ik het wel netjes vinden als u mij betaalde om naar de blauwe© lucht te mogen kijken. Maar ik zou© niet lullig doen. Voor twaalf euro paar jaar mocht u zoveel blauw© bekijken als u wilt, en voor hemelsblauw© rekende ik dit keer niets extra. Gezinsleden kregen 50% korting.

Een muzieknoot is© ook een prachtig bezit. Ik hoef ze niet allemaal te hebben©. Het alleenrecht op Do©, Re© en Mi© is© al genoeg. U zou© wat mij betreft nog steeds gratis mogen zingen of neuriën, zolang het uitsluitend met de noten Fa, So, La of Ti waren©. Ook met mijn noten zou© ik de beroerdste niet wezen©. Ik verhuurde ze voor een schappelijk prijsje: 2 euro per noot per maand. Daarvoor mocht u ze overal zingen behalve op een paar plaatsen die alleen tegen een kleine meerprijs beschikbaar zouden© zijn©. Die zou© ik netjes vermelden in de kleine lettertjes van uw contract.

Ik moet er wel bijzeggen dat mijn recht op Do©, Re© en Mi© natuurlijk een fundamenteel recht zou© zijn©, dat niet beperkt was© tot de akoestisch versie van de noten. Het is heel aangenaam voor u als u de hele week een liedje in uw hoofd heeft©, maar elke keer dat uw hersenen een Do, Re of Mi afspeelden voor uw geestesoor, zou© u aan mijn eigendom komen. Maar niet getreurd, voor één euro extra per maand verkocht ik u de MusicPlus-bundel waarbij het liedje-in-je-hoofd zat inbegrepen.

‘t Is© natuurlijk maar dagdromen. Gelukkig voor u kan ik helemaal geen woord of kleur of muzieknoot bezitten. Het zou© een rare wereld zijn© als het wel kon. Toch is© de wereld een stukje raarder dan we in eerste instantie denken. Grote bedrijven zijn© bezig een web van intellectueel eigendom (copyright, patenten, merkenrecht) te spinnen dat hen sluipenderwijs meer macht over u en mij geeft, dan ons lief is©.

Wordt© vervolgd