03
Sep
Bij wie gaat nu eens een lampje branden?
Eerlijk gezegd hoopte ik van harte dat woensdag bij de interland Nederland – Wit-Rusland het licht wel uit zou gaan. Uit de reacties van de relatieve buitenstaanders zoals de Henk Kesler (KNVB) en Marco Basten (zoals altijd met humor: licht uit in de Lichtstad?) blijkt al dat we nauwelijks begrijpen waar het over gaat. Medewerkers van de energiebedrijven wel. Die knokken keihard voor het voortbestaan van hun bedrijf. Maar tot nu toe was hun zeer terechte zorg door de group think van politiek Nederland gericht aan dovemans oren.
Het splitsen van bedrijven is een managementmethode die uit Amerika is komen overwaaien om bedrijven zogenaamd transparant te maken en daarmee makkelijker verhandelbaar op de beurs. Het valt in de categorie geld met geld verdienen, zoals alles in de Verenigde Staten. De NS is al zo’n fraai initiatief geweest, de woningcorporaties liggen onder hetzelfde spervuur en bijna iedere multinational wordt door beursanalisten gedwongen te splitsen. Het woord ‘splitsen’ doet de beurskoers al stijgen.
Maar wat worden wij er nu beter van? Dat splitsen leidt tot: (1) een onsamenhangend geheel van bedrijven die (2) zich ‘zakelijker’ gaan opstellen door (2a) het afstoten van verliesgevende activiteiten – hoe maatschappelijk relevant ook – en (2b) overal outputmeting en prestatiecontracten op te zetten zodat (3) de managers hun bonussen veilig kunnen stellen. Daardoor (4) is het weer nodig de jaarcijfers te manipuleren (Enron, Ahold, Shell) en moet er (5) controle op controle geregeld worden. Vervolgens moeten de gesplitste bedrijven weer (6) zo snel mogelijk fuseren met soortgenoten over grens, want echt concurreren – wat de achtergrond van geheel is – om lagere prijzen aan de consument te berekenen, doen we natuurlijk niet, en (7) graaisalarissen uitdelen aan de managers die het monstrum moeten besturen. De ijzeren logica gaat verder met (8) continue ‘kleppen’ over kernactiviteiten en vervolgens aan- en verkopen van bedrijfsonderdelen, (9) je wapenen tegen ‘zwerfkapitaal’, (10) goudgeld uitgeven aan reclame (Nuon en Vitesse) om je merknaam te laden, (11) je papieren doelstellingen halen door bijvoorkeur te bezuinigen op onderhoud van het netwerk waardoor steeds vaker spontaan de stroom uitvalt – denk aan Californië- en (12) het alsmaar aan het werk zetten van dure hoger opgeleiden externen (modellisten): accountants voor de overnames, Hay-consultants voor een marktconform topsalaris, topadvocaten (500 Euro per uur) dikke overname- en fusiecontracten laten schrijven, reclamebureaus leuke spotjes laten maken (bij Essent bent u echt beter af dan bij Nuon, maar volgend jaar blijken ze gefuseerd), consultantsbureaus leveren massa’s gedetacheerden (1.300 Euro per dag) door de eindeloze stroom ‘veranderprojecten’ en zo kunnen we nog wel even doorgaan.
U ziet: iedereen heeft er baat bij dat ‘splitsen’ in de mode blijft. Zelfs politici, want die kunnen na hun afscheid daar zo lekker gaan werken. In die nieuwe ‘commerciële’ ministeries is namelijk ook de bureaucratie – de papieren werkelijk van beleid maken – de kerncompetentie. En …. geen gedoe over met je dienstauto op vakantie. Wie er geen baat bij heeft zijn de gewone consumenten en de gewone werknemers die in de dagelijkse realiteit staan. Bij de TNT kunnen de postbodes erover meepraten wat er gebeurt (worden eruit gewerkt). Alles gaat om laag: kwaliteit, dienstverlening (wel eens een call-center aan de lijn gehad?) en de salarissen van de werkvloer. Maar eerlijk is eerlijk: ze hebben wel erg mooie gebouwen en er misschien gaat zo’n nieuwe rijke manager straks zijn geld wel steken in een voetbalclub als Feyenoord omdat hij wel van vakmensen wil genieten in het veld.. Er wordt te groot gedacht, te weinig echt geïnnoveerd, niets geleerd van het verleden (NS, PTT, UPC, UWV, Enron, AHOLD) en te weinig rekening gehouden met waarom het gaat: gaat de energievoorziening er in Nederland nu echt op vooruit? Alles hangt in ons land aan elkaar van elektriciteit, het is een eerste levensbehoefte, een basisvoorziening.
En dan zegt die arme meneer Henk Kesler: de KNVB gaat schade lijden. Meneer Kesler: geloof me: alleen die medewerkers hebben kennelijk nog zicht op hoe het er werkelijk straks aan toe zal gaan. Beter nu één wedstrijd bewust in het donker, dan straks meer en meer wedstrijden waarbij het licht onverwacht uitvalt omdat er achterstallig onderhoud is aan het netwerk. Het onderhoud was nog even uitgesteld, want …. er moest dit jaar nog een prestatiebonus worden gehaald. En in de kleine lettertjes van het contract staat vast dat deze gesplitste bedrijven niet aansprakelijke zijn voor de gevolgen van grootschalige stroomstoring. Ze vergoeden zelfs niet de inhoud van uw vriezer waarin de varkenshaasjes rondrijven in roomijs.
Beste werknemers, had het licht maar wel uitgegooid. Misschien was er dan in Den Haag ergens een lampje gaan branden. Het gaat hier om landsbelang. Leve Oranje! En het Nederlands Elftal was zaterdag al niet om aan te zien.
Jaap Peters is auteur van het boek ‘Intensieve Menshouderij’ (Hoe kwaliteit oplost in rationaliteit), genomineerd als Managementboek van het Jaar 2006.





Beste meneer Peters, Kunt u het nu echt niet laten zich overal tegen aan te bemoeien? Laat die energiebedrijven zich toch lekker splitsen. Met de NS ging het toch ook goed? Nu Schiphol nog: Schiphol Landen bv en Schiphol Stijgen bv.
3 september 2006 om 11:21 amBeste meneer Nootenboom, maar waar bemoeit u zich nu weer mee?
3 september 2006 om 11:38 amDe overheid heeft haar ziel (zorg voor basisbehoeften) verkocht aan de grillen van de markt. Probleem is nu dat de overheid een commerciële belanghebbende is geworden in de energiemarkt (de Energiebelasting bedraagt 50% van de kostprijs).
Dit betekent: iedere 10% die de consument op energie bespaart, kost de overheid driekwart miljard aan gemiste energiebelasting, aardgasbaten en BTW.
Dit resulteert in de perverse trigger: meer energieverbruik = meer belastinginkomsten. Het is dan ook niet verwonderlijk dat de ministerraad heeft geweigerd de EU-richtlijn voor energieprestaties van gebouwen om te zetten in NL-wetgeving. Aan energiebesparing valt immers geen geld te verdienen, zo ook niet aan het afdwingen van lagere energielasten. Terwijl dit voor de consument wel degelijk financiële besparingen op zou leveren.
Kortom; voordat de overheid topmanagers om hun inkomen gaat beschimpen, kan ze beter eerst iets doen aan die belastingconstructie. Het terugdraaien van de liberalisering lijkt me niet meer mogelijk, maar de consument zal er wel beter van worden als de overheid zich als ‘BV’ terugtrekt uit de energiemarkt.
Het kwaad (winstoogmerk op basisbehoefte) is dan wel geschied, maar we krijgen er wel een zuivere overheid (één die kan druk uit kan oefenen, zonder zichzelf in de vingers te snijden) voor terug.
4 september 2006 om 1:50 am@Steven:
Als we in een maatschappij leven waar geld de enige drijfveer is, zelfs voor ministers en beleidsmakers, dan heb je gelijk. Maar in dat geval hebben we sowieso een probleem.
We kunnen alleen maar hopen dat ministers niet alleen in de schatkist kijken bij het nemen van beslissingen (lees: niet alleen financiële targets hebben), maar vooral nadenken over wat echt in ons aller belang is. Als dat niet meer lukt, kunnen we hier sowieso beter het licht uit doen.
25 september 2006 om 11:12 pmGrappig al die tegenstrijdigheden over een onderwerp waar we het volgens mij niet over oneens kunnen zijn.
Wat goed is voor ons allemaal is goed. Daarbij ga ik uit van het goede van de mens en vertrouw erop dat niemand de explicitie behoefte heeft de ander aan de bedelstaf te brengen om daar zelf beter van te worden. Dat dit toch gebeurt weet ik ook wel.
“Bij NS ging het toch ook goed?” staat in een reactie op deze website. Met mij persoonlijk gaat het als spoorman uitstekend, maar met onze branche, waar ik mij als “vakman” nog steeds inzet voor de inhoud van de zaak (i.p.v. het systeem)gaat het even ietsje minder. Ik vertel hoop ik niets nieuws. Door zo’n opmerking geeft Nooteboom aan dat hij/zij heeft zitten pitten of alleen wenst te kijken naar de targets, i.p.v. naar het doel van een vervoerssysteem als geheel.
De privatisering heeft als “toevallig” gevolg dat bedrijven nu de zwarte piet krijgen waardoor de politiek verantwoordelijken buiten schot blijven. Zou b.v. het cellencomplex op Schiphol geprivatiseerd zijn, dan had de brand met 11 doden tot gevolg politiek waarschijnlijk geen gevolgen gehad. Als dat een stiekum target is kan je de volgende stap raden.
Ik heb niet zoveel invloed dat ik het “vakmanschap” kan terugbrengen in deze maatschappij, helaas. Toch blijf ik de generatiegebonden idealist die medestanders zoekt om “vakmanschap” hoe dan ook terug te brengen, met enig plichtsbesef aan mijn medemens die het betaalt.
Henk
16 februari 2007 om 1:33 pm