08
jan
Kwaliteit of toegevoegde waarde?
In een snel veranderende omgeving speelt voor ondersteunende afdelingen/diensten van het primaire proces een cruciale vraag die vaak nog onbeantwoord blijft. Voor een afdeling HRM zeker. Even terugnemend in de tijd. Wie kent niet het gezegde van..ach het is een blauwe maandag product. Dit stond voor een slecht gemaakt product. Er klopte van alles niets aan. Inmiddels heeft de automatisering, robotisering etc. ons veel routinematige klussen uit handen genomen. De kwaliteit ging hier mee omhoog. Lees verder »
De afgelopen dagen zijn we in Nederland “opgeschrikt” door bijzondere onthullingen. Allereerst bleek een onderzoek verricht door een gerenommeerd onderzoeker volstrekt onjuist te zijn door het vervalsen of verzinnen van cijfers. Volgens collegae is dit het zwaarste vergrijp in de wereld der wetenschap. 
Jaargang 2011 van de Tour stond in het teken van diverse zware valpartijen maar ook van helden. Al die situaties werden vanuit de studio zowel op de radio als op de tv voorzien van vakkundig commentaar.
Decennia lang is ons voor gehouden dat de samenleving maakbaar was. De overheid creëerde als het ware een zorgzame samenleving. Immers voor elk maatschappelijk probleem werd een oplossing gezocht. Vadertje staat die zorgde voor haar onderdanen. Creativiteit en verantwoordelijkheid werd de burger als het ware ontnomen. Oplossingen moesten passen binnen de kaders van de zorgzame samenleving. Heden ten dage hebben we nog te maken met de naweeën hiervan. Sterker nog we hebben er erg veel last van. 
De afgelopen weken stonden de schijnwerpers weer een gericht op de zorg. De casus Brandon. Onlangs kopte de Volkskrant nog: “er is niets fout gegaan met Brandon..”. De politiek heeft zich er ook mee bemoeid. En er wordt gereageerd zoals verwacht. Schokkend, mag en kan niet anno 2011 etc. Er moet snel wat gebeuren. 
De digitalisering… in de begin jaren werd gedacht dat de computer veel werk zou doen laten verdwijnen. Maar inmiddels is duidelijk geworden dat aanbod veel behoefte creëert. De digitalisering zorgde er voor dat met de spreekwoordelijke één druk op de knop veel informatie voorhanden is. En dus kwam en komt de vraag ook om meer informatie. We meten wat af. Bijvoorbeeld op HR gebied is tegenwoordig van alles mogelijk. Maar of we altijd echt alles (willen) weten is maar de vraag. Of te wel weten we nu ook meer?
Het is 5 augustus 2010 als er een mijnongeluk plaats vind in Chili. Het nieuws wordt er slechts even mee gevuld. De plaats van het ongeluk en het aantal slachtoffers vormen de ingrediënten van het nieuws. En na enkele dagen is het nieuws geen nieuws meer..
We kennen allemaal het fenomeen weeralarm. Dit betekent dat de weersomstandigheden zodanig zijn dat er gevaar is of dreigt op weergebied. Soms word er aan toegevoegd dat het onverstandig is de weg op te gaan.
Na jaren van voorspoed en geluk is het nu alle hens aan dek. Alle macro economische cijfers wijzen in de verkeerde richting. En met name in de NOT for profit sector (en in het bijzonder de zorg) maakt men zich ernstig zorgen. De recente recessie en de naweeën hiervan bezorgt menig bestuurder grote zorgen.
Inmiddels is het ons allemaal duidelijk geworden. Na jaren van materiële groei krijgen we te maken met een herbezinning op verdeling van schaarse middelen. De politiek, zorgt ervoor dat wij als burgers die trouw hun belasting betalen ons steeds ongemakkelijker gaan voelen in ons eigen huis notabene. 
Langzaam maar zeker worden de ongemakkelijke kanten van de samenleving zichtbaar. Zo was het kabinet dat ons de laatste weken een reality soap voor toverde. En dan te bedenken dat de hoofdrolspelers druk waren met zichzelf en niet met hun omgeving.