Zo zout hebben we het nog nooit gegeten. De VVD lanceert een plan, niet voor het aanpakken van de bureaucratie, maar voor het in stand houden en uitbreiden daarvan. Ja heus! Dat plan heet: “Investeren in Onderwijs, kiezen voor kwaliteit”. Te vinden op de website van de VVD.
Kern van het betoog: Er is geld nodig om de kwaliteit van het onderwijs te vergroten. Dat geld gaat niet de belastingbetaler opbrengen, maar de studerenden via een sociaal leenstelsel. Ja, sociaal. Lees verder »

Ik begin zo langzamerhand te ontdekken dat de NS een organisatie is die treinen laat rijden in plaats van reizigers te vervoeren. Nu hoor ik weer dat de NS de norm voor te laat komen van treinen heeft veranderd van 3 minuten in 5 minuten. Zogenaamd omdat dat in Europa gebruikelijk is. Alsof dat voor een reiziger in Nederland interessant is. Niet het op tijd aankomen van een trein is belangrijk voor een reiziger, het op tijd arriveren op het station van bestemming is van belang. Als ik een aansluiting mis terwijl de NS ‘op tijd’ rijdt, dus minder dan 5 minuten te laat, ben ik een half uur te laat op mijn bestemming. Maar kennelijk is dit niet de doelstelling van het kwaliteitsbeleid van de NS. De NS heeft eigenlijk geen reizigers, maar alleen treinen.
NS: pluim voor deze klantgerichtheid!

Waarom is er een geschreven code nodig om ervoor te zorgen dat mensen op sleutelposities zich (maatschappelijk) verantwoord gedragen? Weten ze dat niet uit zichzelf, vanuit hun eigen normbesef en ethische opvattingen? Nu weer een code van minister Ter Horst voor goed openbaar bestuur. De code is primair bedoeld voor wethouders, dijkgraven, gedeputeerden en ministers. Dus deze openbaar bestuurders weten pas hoe ze zich moeten gedragen als er een code is?  Aan wat voor bestuurders ben ik eigenlijk overgeleverd?

Geen zelfstandig denkende mensen met een eigen ethiek: de code zal hen in het gareel houden? Nou daar geloof ik niets, maar dan ook helemaal niets van, noch van het eerste, noch van het laatste. Lees verder »

Karel Jonckheere sprak lang geleden de legendarische woorden: Zelfs de Verenigde Naties zijn het niet. Een dergelijk gevoel bekroop ons toen mijn vrouw en ik ons in Bitburg bevonden, hartje Rheinland. We kregen daar twee verhalen te horen, die er op wijzen dat zelfs Rheinland niet meer zo Rijnlands is als sommigen ons willen doen geloven.  [ Lees verder op www.regelzucht.nl ]

Ik stoor mij in toenemende mate aan steeds maar weer die verkiezingen van managementboeken. Ik signaleerde al eens de Verandermanagement Top 5, de HRM-boeken Top 10, de Favoriete Werkvormen Top 15, en zelfs de Managementboeken top 100. ‘Aller tijden’ stond er nog bij. Wat mij het meest stoort is dat ik de selectiecriteria niet ken. Ik kom zelf meestal uit op andere boeken dan de uitverkoren titels. Ik verdenk daarom de samenstellers van die lijstjes ervan dat ze criteria hanteren als de lengte van de literatuurlijst, het aantal bedankte personen, het aantal aanbevelingen op de achterflap, de status van de schrijver van het voorwoord. Lees verder »

We werden deze week weer eens voor de zoveelste keer geconfronteerd met onfatsoenlijk gedrag van een bestuurder. Deze keer was het de directeur van woningbouwcorporatie Rochdale te Amsterdam. Lees verder »

Power dressing, de nieuwe Anglo-Amerikaanse tip in bange tijden? Je zou het haast denken. Wat las ik? Zabeth van Veen van Imagomatch adviseert mannen om krachtig en sterk over te komen. Wat is het geheim? Draag een donkerblauw kostuum, wit overhemd en rode stropdas, liefst met een wit stipje erop voor de extra autoriteit die daar vanuit zou gaan. Het gaat ook bij mannen kennelijk om de verpakking en niet om de inhoud. Mijn Rijnlandse nuchterheid komt in verzet, maar ik lees verder. 

Een combinatie van geel en grijs zou intelligentie uitstralen, aldus Van Veen. Hè, denk ik. Kennelijk willen mannen dus liever krachtig overkomen dan intelligent, ten minste als ik afga op de overheersende kleur van de mannelijke bezoekers van congressen en conferenties. Of het nu managers, consultants of politici zijn. Zalen vol krachtige mannen? Geef mij maar zalen vol intelligente mannen en vrouwen. Die hebben we vandaag de dag veel harder nodig.

Onze regering werkt stug door aan een waardencatalogus, zo lees ik in de krant. Het ziet er naar uit dat het een soort Handboek Normen en Waarden moet worden, dat de ongeschreven regels moet gaan regelen. Maar onderzoek van het ministerie van Binnenlandse Zaken, uitgevoerd door Onderzoeksbureau Veldkamp, heeft uitgewezen dat dit geen zin heeft. Het is zelfs de slechtste methode! Lees verder »

Zou het niet mooi zijn als onze eigen koningin Beatrix ons zou vragen wat ze in haar troonrede op de 2^e dinsdag in september a.s. zou moeten zeggen? Niet dat ze dat allemaal zou kunnen overnemen uiteraard. Maar ze zou er een grootste gemene deler uit kunnen halen, die dingen waar wij als Nederlanders, trots op ons land als wij zijn, het wel ongeveer over eens zijn. Welke dingen moet zij dan noemen? Wat mij betreft zijn dat dan de volgende zaken. Lees verder »

Het zoeken naar iets nieuws, naar innovatie, naar baandoorbrekende oplossingen, naar het idee dat alle andere ideeën overbodig maakt, naar de ultieme vondst, naar het ei van Columbus, dit zoeken is van alle tijden. Het is dus eigenlijk buitengewoon teleurstellend dat er zo weinig van die revolutionaire ideeën hebben geleid tot de oplossing van zeer hardnekkige problemen. Onder een hardnekkig probleem versta ik in dit verband een probleem, waarvoor wetenschappers, creatievellingen, bestuurders, managers, opleiders, politici, beleidsmakers en andere traditionele denkers vele oplossingen hebben bedacht, die vervolgens gewoon niet werken. Lees verder »

We hebben het in Nederland vaak over waarden en normen en over ethisch verantwoord handelen. En over het belang van de dialoog hierover. En dat is goed. Maar wat niet goed is, is de roep om gedragsregels en protocollen. De pavlovreactie als er waar dan ook weer iets gebeurt dat niet door de morele beugel kan. Want die gedragsregels staan nu juist die dialoog in de weg. Laat ik dit toelichten. Te beginnen met enkele definities, want juist daaraan schort het vaak. Ik maak hier dapper gebruik van het voortreffelijke boek Ethiek in adviesprocessen van de organisatiefilosoof Rob van Es (Kluwer, 3^e druk 2006). Lees verder »

Je zou toch denken dat overheidsinstellingen en instellingen en organisaties voor gezondheidszorg, zorg, jeugdzorg, welzijn, onderwijs, om er maar eens een paar te noemen, zorgvuldiger zouden gaan werken in de wetenschap dat nalatigheid of fouten maken tot financiële eisen tot genoegdoening kunnen leiden. Ik denk dan aan dingen als grotere klantgedrevenheid, bevorderen van foutloos handelen en verhogen van vakmanschap door opleidingen, trainingen en voorlichting. Lees verder »