10
dec
Het UWV verkleutert: leve de bureaucratie!
Het UWV verkleutert: leve de bureaucratie!
Mij kwam het volgende ter ore.
Verbeeld je: je bent 55 en je raakt tamelijk plotseling je baan kwijt. Je wilt graag weer snel aan de slag. Natuurlijk heb je via het UWV een uitkering, maar toch, stil zitten is geen optie. Je reageert op advertenties en na twee maanden vind je een nieuwe baan. Je wordt het eens met de nieuwe werkgever over een aanstelling inclusief twee maanden proeftijd. De nieuwe werkgever weet dat het UWV in jouw geval gedurende de proeftijd de uitkering doorbetaalt en deze informeert bij het UWV hoe dat procedureel moet. Hij krijgt te horen dat het UWV met coaches werkt. Jij wist van niets! Lees verder »
Ik las deze week een boeiend, bloemrijk geschreven, maar vooral bijzonder proefschrift. René Weijers, organisatieadviseur bij WagenaarHoes, verdedigde op 11 november jl. in Tilburg het proefschrift Dienen en Deugen. Kracht & kwetsbaarheid van topbestuurders.
Worden we nu dommer? Of neemt onze tolerantie voor domheid toe?
Filosofie is de wetenschap die op zoek is naar wijsheid, waarbij diep en wijsgerig nadenken voorop staat. Wijsbegeerte dus. Nu weet ik niet hoe het u vergaat, maar ik neem waar dat er steeds minder tijd wordt genomen voor dit diepe, wijsgerige nadenken. Tijdsdruk wordt veelvuldig opgegeven als reden hiervoor. Uiteraard. Want tijdsdruk legitimeert vandaag de dag zo ongeveer alles. Complexiteit is ook een veelgehoorde reden. En ook dat is logisch. Want als iets ingewikkeld is, dan snappen we het niet, dus is veel denkwerk nodig, daar hebben we geen tijd voor, en het klopt weer. Het gevolg van dit alles is dat er een soort openbare onnadenkendheid ontstaat, waarbij uitspraken over verleden, heden of toekomst steeds meer gebaseerd zijn op steeds minder denken. 
In de hilarische, maar wel degelijk maatschappijkritische film ‘Life of Brian’ van Monty Python scandeert een groot publiek: “We are all individuals, we are all different!”. En mede dankzij het gebruik van Internet is individualisering nu een massaal verschijnsel geworden. Met als gevolg: het einde van het zelfstandig denken.
Ik bezocht deze week het toilet van een zorginstelling waar ik een bespreking van een managementteam leidde. Nu wist ik al dat regels, voorschriften, procedures, gedragscodes en protocollen leiding geven hebben vervangen, niet alleen in zorginstellingen, maar dat het zo erg kon zijn als wat ik nu zag, gaat mijn gezonde verstand te boven. 
Arme minister Klink. Hij heeft net kunnen horen dat het CPB niet heel goed in voorspellen is. Dat zei Coen Teulings, directeur van het CPB tegen de Commissie De Wit (zie mijn vorige column). Nu mag hij de zoveelste verandering in de marktwerking in de zorg doorvoeren op basis van alweer een voorspelling van het CPB: de zogenoemde prestatiebekostiging van de ziekenhuizen. Volgens het CPB kan dat een half miljard besparing opleveren.
In één van mijn vorige columns noemde ik de economie een seculiere religie en constateerde ik de stilstand in de wetenschappelijke ontwikkeling binnen de economische wetenschap. Ook beweerde ik dat economen beter zijn in het achteraf analyseren dan in het vooraf voorspellen.
Geloof is lang geleden door de apostel Paulus in Hebreeën 11 vers 1 voortreffelijk gedefinieerd: Geloof is de zekerheid van de dingen die men hoopt en het bewijs van de dingen die men niet ziet (vertaling Nederlands Bijbelgenootschap). Geloof is zekerheid en bewijs in zich. Geen wetenschappelijk onderzoek kan die zekerheid en dat bewijs aantasten. Daarom is het discussiëren met gelovigen over wat wel en niet waar is ook onbegonnen werk.
Heeft u ook met gekromde tenen de enquête van de Gemeenteraad van Amsterdam gevolgd over de Noord-Zuid-lijn? Ik wel. Want of een enquête nu door ons parlement of door een gemeente wordt gehouden om misstanden te achterhalen, we zijn er vaak wel wijzer van geworden, maar met die wijsheid deden we vervolgens ongeveer niets. En dat intrigeert me. 
