In dienstverlenend Nederland wemelt het van de medewerkers Customer Care, klantmanagers en klachtenafhandelaars. De overheid zelf maakt momenteel een inhaalslag, en stort zich op de ontwikkeling van klanthandvesten. De klanthulpverlening is zelfs zo geprofessionaliseerd, dat sommige instanties hun klantengezeik uitbesteden. De klant, als hulpbehoevend brulaapje, wordt dus nogal in de watten gelegd. Lees verder

Werkloosheid, beurskoersen, huizenprijzen, gevoelsinflatie en rentes zijn, in deze volgorde, de meeste bepalende factoren voor het consumentenvertrouwen. Zit het op deze gebieden tegen, dan stelt u de koop van een vaatwasser even uit. Toch schijnt het zo te zijn dat u met enige regelmaat econometrische prognoses, en daarop gestoeld beleid, in de soep laat lopen. Lees verder

Web 2.0 heeft de prosumer voortgebracht, de producent en consument ineen. Ook bewees het dat de menigte slimmer en sneller kan zijn dan professionals en bedrijven. Haar encyclopedieën, besturingssystemen en media zijn vaak betrouwbaarder, innovatiever en actueler. Nu experts en directies niet langer het alleenrecht hebben op kennis en productie, doemt de vraag op of bestuurders nog het monopolie mogen hebben op besluitvorming. Nu het volk zichzelf kan vertegenwoordigen, lijkt de tijd rijp voor de citicision, de burger en besluitvormer ineen. Lees verder

Regelzucht-redacteur en OrganisatieActivist-auteur Steven de Jong is momenteel op vakantie in de Oekraïne. Hieronder een paar fragmenten uit Steven’s emails aan mij. Hans Waltman. Lees verder

Met genoegen heb ik gekeken naar een uitzending waarin een gepensioneerde man vertelde dat hij zich dagelijks rot irriteert aan misleidende belspellen, en dat hij nu de trotse kwelgeest is van de commerciële omroepen. Tegen zo’n man moet je niet zeggen ‘Er zit ook een knop op dat ding!’, want dan ontneem je hem de legitimiteit voor het beoefenen van zijn hobby. Lees verder

Frits Bolkestein is als bestuurder regelmatig in de wielen gereden door kamergeleerden. Bollebozen die met hun enthousiasme voor abstracte beginselen, en niet gehinderd door bestuurlijke ervaring, politieke bestuurders langs de ideologische meetlat legden. In het weekblad Opinio probeert de VVD-coryfee deze intellectuelen te diskwalificeren, maar komt daarbij met zichzelf in de knoop. Lees verder

De ‘Person of the Year’, een jaarlijks verkiezingsgeintje van het weekblad Time, is in 2006 gewonnen door niemand minder dan ‘You’. Oftewel, de internetgebruiker van vandaag. Kunnen we als moderne burgers nu de macht grijpen, of worden we voor de gek gehouden met een virtuele ‘American Dream’? Lees verder

Democratie is een vorm van georganiseerd ruzie maken over dingen waar we het onderling niet over eens kunnen worden. Hoe geseculariseerder de samenleving, hoe individualistischer de burger, hoe turbulenter de politiek. Onder een turbulente politiek verstaan we drie spoeddebatten per week, moties over alles wat los en vast zit, vallende kabinetten en bestuur op waan van de dag. Ofwel, de Nederlandse politiek anno 2006. Lees verder

VVD-minister van Binnenlandse Zaken Johan Remkes heeft een goede beurt gemaakt met zijn actieprogramma ‘geweld tegen werknemers met publieke taak’. Hufters die ambulancepersoneel, medewerkers van de sociale dienst, agenten, brandweerlieden, buschauffeurs en conducteurs belagen is de samenleving immers liever kwijt dan rijk. Maar zullen hardere straffen wel afschrikken? Of hebben we hier te maken met symboolpolitiek? Lees verder

Pim Fortuyn wordt door velen herdacht als de Messias van de ‘nieuwe politiek’. Hij zou het antwoord geweest zijn op de vertrouwenscrisis tussen burger en overheid. Veel partijen hebben zijn stijl overgenomen en bestuurlijke en politieke vernieuwing kwam hoog op de agenda. Maar de kern van het probleem kon niemand oplossen. Daarom is het tijd voor een andere benadering. Niet het vertrouwen in de politiek, maar het vertrouwen in de burger moet centraal staan. Lees verder