Lees verder »

Een veelgehoorde vraag is of de Occupy-beweging geslaagd is in haar doelstelling of niet? Wel, niemand kan nu nog stellen, dat er niets aan de hand is. Wereldwijd heeft Occupy zichtbaar gemaakt, dat onze wereld ernstig ziek is. Op alle fronten lopen we tegen de grenzen van ons maatschappelijk systeem, zoals we die m.n. in de laatste 150 jaar gecreëerd hebben. Kennelijk was de duiding van Occupy nodig om m.n. de twijfelaars en de struisvogels bewust te maken van deze realiteit. Vooral voor de Grote Leiders is de ‘realitycheck’ keihard. Ze weten het overigens zelf ok niet meer en rommelen maar wat aan met klassieke aanpakken uit de vorige eeuw, helaas gebaseerd op hetzelfde denken dat de problemen veroorzaakt heeft. Ze vallen daardoor steeds vaker en makkelijker van hun voetstuk. U kunt er maar beter niet al te veel heil van verwachten. Daar zijn de problemen veel te complex voor. We hebben erg veel kapot gemaakt zonder te weten hoe het te vervangen of te repareren. Lees verder »

“That what we are afraid of, is what thrills us the most”

Ik ben er wel eens jaloers op: mensen die een opgeruimd hoofd hebben. Ze leven een simpel leven, niet lastig gevallen door een teveel aan kennis, zorgen, of nieuwe ideeën. Ze leven op een automatische piloot. Iedere dag beleven ze weer opnieuw. Alle problemen die ze tegenkomen pakken ze op dezelfde manier aan. Niks aan de hand als het weer niet beter wordt. Ze merken het niet eens op. Lees verder »

“Niets faalt beter dan een succesvolle strategie uit het verleden”

De huidige westerse samenleving lijkt aan het eind van haar levensduur te zijn gekomen. De signalen daarvoor zijn duidelijk: een economische crisis wordt met klassieke aanpakken niet opgelost, politieke ideologieën bieden geen uitzicht meer, democratieën worden maar geen democratie, het onderwijs sluit niet aan de eisen van de tijd, fossiele energiebronnen raken uitgeput, steeds meer mensen willen niet langer in loondienst werken, enzovoorts. De lijst kan nog lang worden uitgebreid. We bevinden ons op een breekpunt in de wijze waarop wij onze samenleving organiseren, maar willen het niet onder ogen zien. Lees verder »

Het is ongelofelijk! De G20 – de machtigste top van wereldleiders — komt vandaag bijeen om de wereldwijde economische crisis te bespreken, en wie sponsort de bijeenkomst? Banken en bedrijven!
Geen wonder dat de plaats waar de top plaatsvindt — de Franse stad Cannes — compleet afgesloten is voor gewone burgers, terwijl banken en directeuren van grote corporaties algehele toegang hebben om onze regeringen te vertellen wat ze moeten doen.  Lees verder »

Occupy 2

De tijd van grapjes maken over een faillissement van Griekenland is wel voorbij. Het is bijna zover en diverse landen wachten wellicht eenzelfde lot. Het is zelfs niet uit te sluiten, dat ook Nederland een keer aan de beurt is als de luchtbel van grond- en huizenprijzen definitief knapt. Het Waarborgfonds Eigen Woningen verwacht dit jaar een verdubbeling van woningbezitters met grote problemen om de hypotheek te betalen. Lees verder »

Buiten is het 41 graden, te heet om je op straat te begeven. Las Vegas toont zich pas als het donker wordt. Over het bloedhete asfalt schuivelen duizenden mensen langs de meest bizarre casino’s met de Eifeltoren van Paris, de enorme fonteinen van het Bellagio, de piratenboot van Treasure Island, de trappen van de Venetian en het enorme complex van Ceasar’s Palace. De massa schuifelt aan de casino’s voorbij. De crisis slaat ook hier hard toe. Lees verder »

Al bijna twee weken bezetten ze het Puerta del Sol-plein in Madrid. Spaanse jongeren die protesteren tegen de oplopende jeugdwerkloosheid in hun land, tegen overheersing door het neo-kapitalisme, dat ze verwijten een kansloze situatie te hebben veroorzaakt voor jonge mensen. Het is een geordend protest. Er worden geen stenen gegooid, barricades opgeworpen of auto’s gemolesteerd. In plaats daarvan houden ze met ekaar dialogen over de echt belangrijke onderwerpen van deze tijd. Hun tentenkamp breidt zich iedere dag uit. De demonstranten hebben uitgiftepunten ingericht voor eten en drinken, er is een kindercrėche en een afdeling gevonden voorwerpen. De bedoeling is de revolutie ‘respectvol te laten verlopen’. Lees verder »

Bevrijding volgt vaste patronen. Er wordt geheerst door een nieuw regime, en iedere dag worden de gevolgen van de overheersing voelbaarder. De buurman die ontslagen wordt, je baas die een vette bonus toucheert in crisistijd, het Afghaanse vriendinnetje van je dochter, dat ineens dreigt te worden uitgezet, want regels zijn regels en de dadendrang van de heersers is groot. Pas als het geluid van ‘de kanonnen’ van de vrijheidsstrijders gehoord wordt en de grond onder onze voeten schudt, lijkt er iets van woede en verontwaardiging over de overheersers te ontwaken. Tot die tijd houden we ons liever schuil. Als je tijdig wegduikt, en je mond houdt, dan valt er met een heerser te overleven. Lees verder »

De roep die opstijgt uit alle regimeomwerpingen is die om Vrijheid. Of het nu gaat om overheersing door dictators, door een parlementaire democratie, kerkelijke leiders, managers of door andere bazen maakt niet uit. Dit soort (groepjes) individuen stelt de eigen individuele vrijheid boven die van de samenleving en dus boven andermans individuele vrijheden. Ze eigenen zich scharse middelen toe in een mate, die een normale acceptabele behoefte overtstijgt en veroorzaken daarmee problemen en overlast en ellende in allerlei mate voor anderen. De groei van hun eigen individuele vrijheid, die dit soort types nastreven, is niet alleen geweldig, maar vooral ook geweldadig. Lees verder »

We rijden van Houston naar San Antonio, Texas, USA. Het beeld van de omgeving verandert snel. De rommelige bedrijfsterreinen van de stad, steeds weer afgewisseld door shopping malls en autoverkopers, verandert in met prikkeldraad afgerasterde ranches. De prairie is niet zo vrij toegankelijk meer als vroeger. Alles is opgedeeld in private property. Het doel van het hebben van zoveel grondgebied wordt ons niet duidelijk. Geen oliepompende jaknikkers of kuddes vee. Je hebt zo’n groot stuk land kennelijk vooral om je te kunnen terugtrekken op jezelf, zodat je geen bemoeienis met anderen hoeft te hebben. Lees verder »

Houston, Texas, moet volgens ons, vier Rijnlandse OrganisatieActivisten op weg naar Austin voor de jaarlijkse conferentie met Amerikaanse vakbroeders, wel de meest lelijke stad van de Verenigde Staten zijn. Het kan zo decor hebben gestaan voor de film I’m Legend met acteur Will Smith. In deze film wordt de stad New York getroffen door een gewelddadig virus, waardoor mensen veranderen in bloeddorstige wezens, die elkaar aanvallen voor voedsel. Het zou het huidige Wall Street Virus kunnen zijn geweest. Lees verder »