Eindelijk internet. Na dagen van omzwervingen door first nation country (indianen mag je niet zeggen) is hier in Lillooet zelfs wifi. Gratis. Dat zou ik in Nederland ook overal invoeren, als ik het voor het zeggen had. Honderd procent dekking. Dat zou ons landje in een ruk uit die negentiende-eeuwse beslommeringen halen. Links. Rechts. Wat een toestand nou toch daar bij jullie. Maar mag je na het hanteren van een rood potlood eigenlijk wel een eigentijdse regering verwachten?

Lees verder »

Het is een toestand in de wereld. Een ongelofelijke toestand. In Limburg. En daarbuiten. Leefde Meester Geebeejee nog maar. Mr. G.B.J. Hiltermann kon zo prachtig voor ons gewone stervelingen in enkele minuten de wereld verklaren. Op zondagmiddag 1 uur zaten we aan de radio gekluisterd. En dan wisten we het weer. Het was simpel. Je had twee meningen in die tijd: de zijne en de verkeerde.

Lees verder »

Gisteren werd in ons land voor de 120ste keer achtereen 1 mei weer niet gevierd. Nou ja, door een handjevol mensen dan. En niet officieel. Een groepje van driehonderd op de stoepen van het stadhuis van Rotterdam, dat het nog aan de stok kreeg met een politie-overmacht ook, daar bleef het zo’n beetje bij. O ja, en de heruitgave van de Nederlandse vertaling van Das Kapital van Marx en Engels werd gisteren gepresenteerd, met een heus congres in Amsterdam.
Ach ja, zo gaat dat in dit landje. Zo hebben we ook 139 keer achter elkaar verzuimd de afschaffing van de slavernij te vieren. Hoe zal dat straks gaan, met de afschaffing van de werknemerij? Ik heb het idee dat – met welk geweld die omwenteling ook gepaard zal gaan – we hier in Nederland even verschrikt opkijken, even alle praatprogramma’s volpraten, alle deskundigen (ik schat ze op 17 miljoen) hun zegje laten doen, vervolgens onze schouders ophalen en overgaan tot de orde van de dag. Wij vieren Koninginnedag. Lees verder »

Als zo vaak hoop ik weer dat ik ongelijk krijg. Vandaag is de grote dag. Gaat het Obama na meer dan een eeuw strijd dan wel lukken? Ik heb er een hard hoofd in. Hoewel ik zelf niet eens een goede reden kan bedenken om 30 miljoen Amerikanen een fatsoenlijke verzekering te onthouden. En dan nog. Als ze dat al Change noemen, hoe heet dan dat wat ons nog te wachten staat? Lees verder »

Het was ronduit onthutsend de afgelopen weken. Niemand maar dan ook niemand toonde verantwoordelijkheid, berouw of schaamte. In het bankje tegenover de commissie De Wit kon niemand er wat aan doen. Iedereen verwees naar de ander of naar anonieme krachten van buiten. Wat dat betreft hadden er dus ook gewoon apen kunnen zitten. Die hadden iets minder gearticuleerd wellicht, maar waren wel met een paar bananen tevreden geweest. Lees verder »

Hoe zal het afgelopen decennium de geschiedenis ingaan? Derde Kersdag is zo’n dag om terug te kijken. Op het jaar dat bijna voorbij is. Was het nou echt zo dat mensen van hun geloof zijn afgevallen en anders over dingen beginnen te denken? Of verbeeld ik me dat? Vergis ik me nou, of was er werkelijk sprake van een beginnende breinbeving? Ik ben vandaag een optimist, dus ik zeg: ja! Een groot aantal voortekenen heeft ertoe geleid dat wij, in meer of minder verwarring, het gevoel hebben dat er iets geweldigs gaande is in de wereld. Maar wat?

Lees verder »

Al bij mijn eerste stukjes voor het plaatselijk suffertje, wees een oude rot mij op het taboe: niet over seks en niet over geloof. Andere eindredacteuren kenden deze wijsheid ook en toen ik zelf in die functie kwam, gaf ik het door: niet over seks en niet over geloof. Tot nu toe heb ik me eraan gehouden. Tot vandaag. Vandaag doorbreek ik het taboe. Het zit me al de hele week dwars. Al vanaf het moment dat ik het las. Die uitspraak van de hoogste baas van Goldman Sachs, Lloyd Blankfein. Banken doen het werk van God. Lees verder »

Organisaties hebben ruwweg vier soorten problemen. (1) Problemen die het management kan oplossen. Die zijn er zo langzamerhand niet meer, mag je aannemen. (2) Problemen die het management niet kan oplossen. Daarvan is de dominante overtuiging dat die er in principe niet zijn. En dus moet je aannemen dat praktisch alle problemen in organisaties zijn in te delen de andere twee categorieën: (3) problemen die direct of indirect het gevolg zijn van managementhandelen en (4) problemen waarvan het management zegt er ook niks aan te kunnen doen omdat het onheil van buiten komt.

Al ik u tien fiches zou geven, hoe zou u die dan verdelen over de vier categorieën? U mag daar even over nadenken. Misschien moet u dat ook wel even doen, voordat u verder leest. Lees verder »

Het is een alledaags verschijnsel. Als je een probleem oplost, zonder iets aan de achterliggende oorzaken te doen, krijg je vroeg of laat alleen maar meer problemen. Hoe meer uitstel, hoe heftiger de executie. HRM bijvoorbeeld, of Communicatie. Stafafdelingen. Die lossen almaar problemen op. En maken er bijgevolg een steeds grotere uitgestelde puinhoop van. Lees verder »

Bij welke reorganisatie werk jij? Leuk verzonnen hoor, dat boek van Jaap en Hester. Maar het gaat er natuurlijk om wat je er in de praktijk mee kunt. We moeten immers reëel blijven.

Wij als MT zijn ermee aan de slag gegaan. En ik zou onze best practice graag aan u willen presenteren. Aanleiding was onze constatering dat wij al jaren achter de feiten aanlopen. Bij elke reorganisatie die wij doorvoerden, bleek een andere managementteam ons al voor geweest te zijn. Zo waren wij ook later dan anderen met het invoeren met pop-gesprekken, met een code of conduct, ketenmanagement, het HKZ-label, kaizen, competentiemanagement, noem maar op. Altijd liepen wij achter de feiten aan. Sterker nog, wij waren een van de laatste bedrijven die een duidelijke scheiding aanbrachten tussen front- en backoffice. Lees verder »

In de VS valt wekelijks, doorgaans op vrijdag, een handvol kleine banken om. Min of meer geruisloos. Geen ‘systeembanken’. Die zijn namelijk onkwetsbaar. De grote jongens, die met miljarden gemeenschapsgeld op de been gehouden werden, lachen in hun vuistje. Dat dunt lekker uit. En gaan intussen over tot de orde van de dag. Bonussen najagen. En met minder concurrentie en met al dat gemeenschapsgeld wordt de vetpot almaar groter. De bank als jackpot, loterij zonder nieten. Nee, het oplossen van problemen is vragen om problemen. Lees verder »

Jaap stopt met zijn dagelijkse update van www.intensievemenshouderij.nl. Vijf jaar hield hij het vol. Elke dag een bericht, elke dag een voorbeeld, elke dag een aanklacht. En waarschijnlijk moest hij vaak kiezen uit de stroom berichten erover die ons dagelijks omspoelt. Want de intensieve menshouderij is overal om ons heen. En ik vrees ook van alle tijden. Lees verder »