Al bijna twee weken bezetten ze het Puerta del Sol-plein in Madrid. Spaanse jongeren die protesteren tegen de oplopende jeugdwerkloosheid in hun land, tegen overheersing door het neo-kapitalisme, dat ze verwijten een kansloze situatie te hebben veroorzaakt voor jonge mensen. Het is een geordend protest. Er worden geen stenen gegooid, barricades opgeworpen of auto’s gemolesteerd. In plaats daarvan houden ze met ekaar dialogen over de echt belangrijke onderwerpen van deze tijd. Hun tentenkamp breidt zich iedere dag uit. De demonstranten hebben uitgiftepunten ingericht voor eten en drinken, er is een kindercrėche en een afdeling gevonden voorwerpen. De bedoeling is de revolutie ‘respectvol te laten verlopen’. Lees verder »

Vrijheid zonder scholing is gedoemd te mislukken

Het meest fundamentele verschil tussen de Europese en Amerikaanse manier van organiseren ligt in de rol van de werknemer. Het Amerikaanse management-evangelie baseert zich op het 100 jaar oude Taylorisme dat uitgaat van top-down organiseren: het denkwerk vindt plaats in de top, en de lagere niveaus moeten slechts orders opvolgen, protocollen naleven en procedures uitvoeren. Het onofficiële motto luidt ‘wie de baas is, mag het zeggen’.

De tegenbeweging die momenteel op gang komt  Lees verder »

Creatief met kurk

Ik had een rare gewoonte. Op de fiets reed ik altijd door rood op het meest drukke kruispunt van Amsterdam; Overtoom-Eerste Constantijn Huygensstraat. Bedreven kon ik altijd wel een gaatje vinden tussen de trams, auto’s, taxi’s en fietsen om diagonaal (!) over te steken. Totdat een motoragent naast me reed en mij verzocht even te stoppen. “Och nee, 60 euro”, schoot me door het hoofd! Ik zei de agent direct dat ik zozeer in gedachten was, dat ik er helemaal geen erg in had gehad wat ik deed. Hij bekeek mijn identiteitsbewijs aandachtig. Een stilte volgde. “Laat dit een les voor u zijn”. Hij gaf mijn rijbewijs terug. Sindsdien heb ik deze gewoonte niet meer en stop ik keurig voor rood.

Lees verder »

Het kabinet Rutte zit alweer maanden in het Catshuis. En de bezuinigingsdrift daalt als een grauwe assluier over ons neder. De weerstand lijkt te groeien onder de bevolking. Iedereen wil het huidige bedrag behouden, niemand wil inleveren. Maar pijnlijk duidelijk wordt nu dat we al jaren boven onze stand hebben geleefd.  Bijvoorbeeld de intensieve veehouderij voor goedkoop vlees. Goedkope arbeidskrachten (in verre oorden) om onze luxe te verzekeren. Tot zover niets nieuws onder de zon. Lees verder »

Bevrijding volgt vaste patronen. Er wordt geheerst door een nieuw regime, en iedere dag worden de gevolgen van de overheersing voelbaarder. De buurman die ontslagen wordt, je baas die een vette bonus toucheert in crisistijd, het Afghaanse vriendinnetje van je dochter, dat ineens dreigt te worden uitgezet, want regels zijn regels en de dadendrang van de heersers is groot. Pas als het geluid van ‘de kanonnen’ van de vrijheidsstrijders gehoord wordt en de grond onder onze voeten schudt, lijkt er iets van woede en verontwaardiging over de overheersers te ontwaken. Tot die tijd houden we ons liever schuil. Als je tijdig wegduikt, en je mond houdt, dan valt er met een heerser te overleven. Lees verder »