Wat een feest toch, om vakmensen aan het werk te zien. Daar reis je even voor heen en weer naar Barcelona, om maar iets geks te noemen. Afellay doet het goed, krijgt af en toe zelfs een applausje van het verwende Catalaanse publiek. Geeft de splijtende pass die Jeffren in staat stelt Villa te bedienen: 1-0. Een echte spitsen goal. Maar dan, meteen na rust gaat Messi zich warm lopen. Camp Nou ontploft. De grootmeester beperkt zich tot een handjevol acties. Als een slangenmens ontsnapt hij aan een woud van inkomende witgekouste benen van Osasuna-spelers. Zonder noemenswaardige schade zo te zien. Er is goed en er is best. En dan maakt hij ook nog de 2-0.

De dag ervoor, Goede Vrijdag, was ook zo’n feestje. DeLimes heropende haar kantoor en zo’n honderd genodigden bezochten zes onvervalst Zwammerdamse bedrijven. Altijd feest om met mensen te praten die vol bezieling met hun werk bezig zijn. Lees verder »

Thuis benadrukte mijn vader altijd hoe belangrijk het is om afstand te nemen van de zaken die je juist aan het hart gaan. Bouw tijd in voor reflectie door jezelf te bevragen en te bespreken met anderen waarom je iets doet of denkt. De reflectie zorgt ervoor dat je verder komt, is de les van mijn vader.

Afstand nemen en reflecteren vraagt om investering aan tijd. Nou is het vaak tijd waar we te kort aan denken te hebben.  Zeker het hoger management van organisaties heeft structureel te weinig tijd. Mijn ervaring is dat hun agenda’s altijd vol zitten.  Ze gaan van vergadering naar vergadering. Ik vraag me af of ze stukken echt lezen, de onderwerpen ook echt begrijpen en gevolgen van besluiten echt overzien. Als je dan de hele dag hebt zitten praten en ’s avonds nog je mails moet doorploeteren wanneer heb je dan tijd om achterover te leunen, een wandeling te maken  en jezelf te bevragen? Lees verder »

In de bedrijfskunde heb je een bekend begrip ‘Paralysis by Analysis’. Je hebt zoveel gedetailleerde data dat je er niet meer uitkomt en dat het je eerder verlamt dan dat het je helpt bij een juiste besluitvorming. Ik moest hier aan denken toen ik op de website van CED-Groep terecht kwam. Er is op 20 april een conferentie ‘Data gestuurd werken in schoolteams’. Wat gaan we die arme onderwijzers nu weer wijsmaken? Lees verder »

Het is misschien nog te vroeg om al lessen te trekken uit de ramp, en de zich nog voltrekkende ramp, rondom de kerncentrales in Fukushima, die inmiddels een upgrade kreeg tot de hoogste categorie der kernrampen. Toch is het al duidelijk dat we hier weer een koe in zijn hol kijken. Dat zei mijn Rotterdamse ex altijd: ‘Achteraf kijk je een koe in d’r hol’. En wat zie je in dat hol? Niet veel schoons. Zo zien we lelijkheid als bekend wordt dat TEPCO al jaren geleden was gewaarschuwd voor de beperkte aardbevingbestendigheid van de kernreactoren, en dat inspectierapporten vervalst werden. Net zo lelijk als de BP-doofpot, waarin rapporten over de zwakke veiligheidsklep van het olieplatform Deep Water Horizon verdwenen. Lees verder »

Ik ben geboren in Gorinchem, in 1958, in het toenmalige ziekenhuis aan de Haarstraat. Dat gebouw bestaat niet meer, ik heb er ook geen foto van. Ik kan mijn geboorte ook niet zelf ‘bewijzen’. Op een verzamelaars-site is er nog een oude ansichtkaart te vinden waar het witte gebouw vaag aan het einde van de straat zichtbaar is. Ik kom er nooit meer, in Gorkum. Ik ken er niemand. Maar omdat mijn wieg daar heeft gestaan, mijn ouders beiden Nederlanders zijn en de overheid nota heeft genomen van mijn geboorte, heb ik het recht om in Gorkum en in elke andere plaats in Nederland te wonen. Het is voor mij moeilijk voorstelbaar dat het ook anders kan zijn: dat ik niet overal mag wonen waar ik wil, ook in het buitenland. Hoezo zou ik niet overal welkom zijn? Lees verder »

De roep die opstijgt uit alle regimeomwerpingen is die om Vrijheid. Of het nu gaat om overheersing door dictators, door een parlementaire democratie, kerkelijke leiders, managers of door andere bazen maakt niet uit. Dit soort (groepjes) individuen stelt de eigen individuele vrijheid boven die van de samenleving en dus boven andermans individuele vrijheden. Ze eigenen zich scharse middelen toe in een mate, die een normale acceptabele behoefte overtstijgt en veroorzaken daarmee problemen en overlast en ellende in allerlei mate voor anderen. De groei van hun eigen individuele vrijheid, die dit soort types nastreven, is niet alleen geweldig, maar vooral ook geweldadig. Lees verder »