Dit weekend gingen de IJslanders naar de stembus. Niet voor zoiets gewoons als het kiezen van een gemeenteraadslid, parlementariër of president. Nee, het gaat om de vraag welke vrachtwagenchauffeurs, hoogleraren, computerfreaks en journalisten de nieuwe grondwet gaan schrijven. Kijk, dat is nog eens democratische vernieuwing. Volgens woordvoerder Berghildur Erla Bergthorsdottir (een naam om te onthouden) van de commissie die de vorming van de Constitutionele Vergadering begeleidt, is het voor het eerst in de wereldgeschiedenis dat de grondwet van een land in een direct democratische proces wordt herzien. En inderdaad, kom daar in Nederland eens om.

Lees verder »

Op rijnland-weblog trof ik een filmpje aan dat daar vermoedelijk als voorbeeldje van een inspirerend verhaaltje is geplaatst. Op een vrolijke meeslepende manier wordt het verschil tussen smart en stupid uitgelegd, waarbij stupid de positieve eigenschap is, en smart de negatieve. Want stupid is synomiem voor lef, creativiteit, veranderingsgezindheid en verrassende resultaten. Smart daarentegen staat voor braaf, saai en voorspelbaar en ‘dus’ minder succesvol. Lees verder »

Het geloof mag zich in een groeiende populariteit verheugen. Gelovigen kom je tegenwoordig overal tegen. Zelfs in gezelschappen van weldenkende mensen kan het je overkomen dat je plotsklaps uit onverwachte hoek een preek voor je kiezen krijgt. Ik vermoed dat er tegenwoordig slechts enkelen niet-gelovigen zijn. Waar komt dit vandaan? De ouders van gelovigen, geloofden doorgaans ook al. Zij, maar zeker ook onderwijsinstellingen brengen dit onwankelbare geloof over op (hun) kinderen, leerlingen en studenten. Hoe ‘hoger’ de onderwijsinstelling hoe vanzelfsprekender het geloof is en hoe devoter de docenten en leerlingen zijn. Lees verder »

De actie van Youp in oktober 2010 is misschien wel een goed voorbeeld hoe we de komende jaren omgaan met de toegenomen interactiemogelijkheden die we hebben gekregen. Niet alleen meer via de bekende kanalen, maar in toenemende mate kunnen we via de ‘social media’ de omgeving (de externe relaties) mobiliseren die voor korte duur enorme rimpelingen in de vijver veroorzaken. We (toch nog weer de elite zoals Youp) maken steeds meer herrie vooraf, we deden plas en vervolgens bleef alles zoals het was. Erik Heijink (Rensa) noemde dat: de storm voor de stilte. Lees verder »

Tijdens de lunch vroeg ik aan een van de deelnemers of hij de melk wilde doorgeven. Die deelnemer antwoordde met: ‘Begrijp ik goed van je dat je de melk van mij wilt?’ Ik was even van de kaart, maar vroeg toen: ‘Ja, dat begrijp je heel goed, maar waarom vraag je dat zo vreemd?’ Vol onschuld kwam het volgende verhaal op tafel: [ lees de hele column op Ondernemer.nl ]