Het is een alledaags verschijnsel. Als je een probleem oplost, zonder iets aan de achterliggende oorzaken te doen, krijg je vroeg of laat alleen maar meer problemen. Hoe meer uitstel, hoe heftiger de executie. HRM bijvoorbeeld, of Communicatie. Stafafdelingen. Die lossen almaar problemen op. En maken er bijgevolg een steeds grotere uitgestelde puinhoop van. Lees verder »

Bij welke reorganisatie werk jij? Leuk verzonnen hoor, dat boek van Jaap en Hester. Maar het gaat er natuurlijk om wat je er in de praktijk mee kunt. We moeten immers reëel blijven.

Wij als MT zijn ermee aan de slag gegaan. En ik zou onze best practice graag aan u willen presenteren. Aanleiding was onze constatering dat wij al jaren achter de feiten aanlopen. Bij elke reorganisatie die wij doorvoerden, bleek een andere managementteam ons al voor geweest te zijn. Zo waren wij ook later dan anderen met het invoeren met pop-gesprekken, met een code of conduct, ketenmanagement, het HKZ-label, kaizen, competentiemanagement, noem maar op. Altijd liepen wij achter de feiten aan. Sterker nog, wij waren een van de laatste bedrijven die een duidelijke scheiding aanbrachten tussen front- en backoffice. Lees verder »

In de VS valt wekelijks, doorgaans op vrijdag, een handvol kleine banken om. Min of meer geruisloos. Geen ‘systeembanken’. Die zijn namelijk onkwetsbaar. De grote jongens, die met miljarden gemeenschapsgeld op de been gehouden werden, lachen in hun vuistje. Dat dunt lekker uit. En gaan intussen over tot de orde van de dag. Bonussen najagen. En met minder concurrentie en met al dat gemeenschapsgeld wordt de vetpot almaar groter. De bank als jackpot, loterij zonder nieten. Nee, het oplossen van problemen is vragen om problemen. Lees verder »

Sinds eind jaren tachtig van de vorige eeuw ben ik nu werkzaam in het mooie vakgebied van personeelsmanagement, HRM of personeelszaken, of  hoe u het ook wilt noemen. En ik ben nog steeds dol op mijn vak.

Maar langzamerhand bekruipt me wel een mistroostig gevoel. Want waarmee zijn we nu vooral bezig zijn in het vak? Zeker in deze tijd van economische malaise en bezuinigingen geldt dat kostenbeheersing alles is. Ook voor HRM. Dus minder geld voor opleidingen, minder HR-adviseurs, verbetering van de ICT-systemen, concentratie van de beheerstaken: alles staat in het teken van efficiency en zo laag mogelijke kosten. Lees verder »

VERVREEMDING (I): ALIBI
Laatst las ik in een krant dat een vrouw van in de 90 overleden was. Dat is op zich niet zo bijzonder, tegenwoordig. Wat misschien wel bijzonder is, is dat ze al meer dan een jaar dood in haar kamer lag, voordat ze gevonden werd door een postbode. Met de buren had zij geen contact. Dat is op zich ook niet zo bijzonder, tegenwoordig.

De politie dacht eerst nog aan een misdrijf maar de doodsoorzaak was toch niet onnatuurlijk, bleek later. Bovendien had de postbode een alibi, volgens het krantenbericht. Mij lijkt dat de postbode en de buren nou juist niet beschikken over een alibi… Lees verder »

Het nieuwe boek van Jaap Peters is nu verkrijgbaar. Hij schreef het samen met Hester Heringa en het resultaat mag er wezen! Een must-read voor elke bezoeker van deze site. Bestel het hier: www.managementboek.nl

Zonder twijfel het beste boek van Jaap tot nu toe (met dank aan Hester). En niet alleen qua inhoud. Ook de vorm mag er wezen: een prachtig opgemaakt boek, in hardcover uitvoering, rijkelijk voorzien van treffend gekozen foto’s.  Je kunt het van kaft tot kaft lezen, maar ook middenin openslaan en beginnen met lezen.

Ter introductie volgt hier de flaptekst van het boek: Lees verder »

Sinds een maand of twee hebben wij, mijn vriend en ik, twee schattige kittens. Hun gedrag doet mij echter denken aan het gedrag van de gemiddelde persoon op een netwerkborrel. Waarom? Meerdere redenen:

Wanneer ze bij je op schoot zitten zijn ze wel geïnteresseerd in wat jij te bieden hebt echter ze blijven de hele tijd rusteloos om zich heen kijken en hun hoofd wegdraaien om te kijken of er verderop iets of iemands interessanters is. Is dat het geval, dan lopen ze zonder scrupules bij je weg. Schaamteloos komen ze overigens ook weer bij terug als het schijnbaar interessante verderop niks bleek te zijn.
Je denkt dat ze je heel aardig vinden. Echter na een tijdje kom je er achter dat ze alleen bij je komen jengelen als ze wat van je willen: eten, naar buiten of aandacht.
Ze zijn constant bezig hogerop te komen, eerst het dressoir, dan de kast, dan het dak… op een gegeven moment is de sky the limit en zien ze je niet meer staan. Wanneer er echter een grote boze hond langs komt, zitten ze direct – op de vloer – jankend achter je been. De bedoeling is dat jij de hond wegjaagt, opdat zij weer parmantig door kunnen lopen.
Ze zijn de hele tijd bezig hun eigen st(r)aa(r)tje schoon te likken.

Wat ik maar wil zeggen: mensen zijn net dieren en vice versa. Halen wat er te halen valt.

Op dit moment vinden de aanbestedingen van de WMO weer plaats. Elke gemeente heeft haar eigen regels en beleidspunten. En dit leidt weer tot heel veel werk voor de thuiszorginstellingen. Veel tijd, en geld is er mee gemoeid voor de tweede ronde van de zo ’succesvolle’ WMO.

De eerste ronde leverde veelal verliezers op. De instellingen die te laag geboden hadden (dreigende faillissementen) en de klant omdat de kwaliteit van dienstverlening achteruit holde (inspectie meldt nu diverse misstanden). En slot de gemeentelijke overheden die bedrogen uitgekomen zijn omdat ze merkten dat marktwerking in de zorg niet echt werkt en gewerkt heeft. Natuurlijk wordt de schijn hoog gehouden maar dat hoort bij het spel. Lees verder »