Rijnlands in de Achterhoek. Kan dat? Jazeker. Tenminste als we niet roomser dan de paus willen zijn en het begrip Rijnlands vrij en associatief willen hanteren. Deze column gaat over Almen. En over een uit de toon vallende bewoner. Nota bene de burgemeester. Lees de gehele column op Regelzucht.nl.

Consistentie is een deugd. Consistentie zou een kenmerk moeten zijn van voorbeeldgedrag. Voorbeeldgedrag van ouders, opvoeders, managers, hulpverleners en bestuurders. Hieronder een in mijn ogen triest voorbeeld van inconsistentie, van gebrek aan respect, van onbenul met opgedane ervaringen, kortom, met blinde arrogantie. Nota bene van een bestuurder. Een bestuurder die deze typeringen natuurlijk beslist niet herkent. Per definitie niet herkent…? Ik maak me over sommige zaken boos, erg boos. Een boze column, dus.  

Rijnlands in de Achterhoek. Kan dat? Jazeker. Tenminste als we niet roomser dan de paus willen zijn en het begrip Rijnlands vrij en associatief willen hanteren. Deze column gaat over Almen. En over een uit de toon vallende bewoner. Nota bene de burgemeester.  

Almen vind je iets noordelijk van de lijn Zutphen – Lochem, aan de Berkel. De Berkel meandert vanaf haar bron in Billerbeck (D) via Rekken, Borculo en Almen naar Zutphen, waar het riviertje uitmondt in de IJssel. Almen zie je als wandelaar of fietser al van verre liggen. Staring schreef het al: “Elk weet, waar ‘t Almensch Kerkje staat en kent de laan die derwaart gaat…” Almen straalt rust, eenheid, harmonie, vakmanschap en gevoel voor traditie uit. De lange termijn staat centraal in Almen. Je ziet dat aan de huizen en aan de inrichting van het dorp, maar ook aan de wijze waarop men met elkaar omgaat. Stadsmensen, de wandelaars en fietsers die in het voorjaar en zomer het dorp bezoeken, passen zich moeiteloos aan aan het Almense ritme. Neem bijvoorbeeld het eeuwenoude terras van Hotel De Hoofdige Boer, daar is niemand te beroerd om zelf de tafel af te ruimen, de bestelling zelf op te halen en rustig aan achterin de rij aan te sluiten om af te rekenen. Duurt het allemaal wat lang? Geen nood, in Almen heeft iedereen ineens alle tijd van de wereld.  

Kom je vanaf Gorssel het dorp binnen rijden, dan is het museum voor oude boekdrukkunst het eerste teken van waardering voor vakmanschap. Iets verder, links aan de Dorpsstraat, is Paul Peters’ Restauratieatelier gevestigd. Vakmanschap? Ze hebben het hier uitgevonden, lijkt het wel. Natuurlijk is er een sportvereniging, stopt de bibliobus er regelmatig, wordt het Dorpshuis goed bezocht, is er een traditionele dorpsschool en staat de kerk, het kan gewoon niet anders, helemaal centraal in het dorp. Veel huizen zien er uit zoals huizen eruit horen te zien, gewoon met de deur in het midden.  

Tegenover de kerk is er de in de omgeving beroemde mosterdwinkel, annex mosterdmuseum, gevestigd. Je kunt er echt Almense bolussen kopen, maar natuurlijk ook de werkelijk heerlijke, zelfgemaakte, Almense mosterd. De winkel ernaast, de slijter van het dorp, is van de broer van de mosterdmaker. Schuin tegenover de mosterdwinkel ligt het hotel De Hoofdige Boer. Gewoon eens bezoeken. Wandelend in de omgeving van Almen bedachten mijn vrouw en ik dat als Bush destijds een lang weekend had doorgebracht in De Hoofdige Boer, hij nooit Irak zou zijn binnen gevallen.  

Verder is Almen rijk aan een biologische boer, vleesboerderij ‘t Have, die Limousin koeien houdt en daar onder andere zelfgemaakte Almense rookworst en nagelhout van maakt. Bij De Hoofdige Boer is het vlees op de kaart vanzelfsprekend afkomstig van de buurman. Een Italiaanse inwoonster heeft een klein pastarestaurantje, waar je op afspraak lekker pasta kunt eten, schuin tegenover de limousin-boer is er een foto-atelier en vergeet vooral al die boerenvaklui niet, die op hun John Deere’s door de Dorpsstraat rijden. In Almen woont men met elkaar: een zeer gevarieerde gemeenschap, bestaande uit allochtone en autochtone Nederlanders, boeren, kunstenaars en vakmensen van allerlei soort, maar iedereen heeft een zelfde soort besef van ‘hier moeten we heel erg zuinig op zijn’. Ik vind dit Rijnlands. Rijnlands aan de Berkel.  

Almen hoort bij Lochem en de burgemeester van Lochem, Frans Spekreijse, heeft zijn oog laten vallen op dit mooie dorpje om er zijn burgemeesterswoning te bouwen. De keuze voor Almen was voor Spekreijse en zijn vrouw niet zo moeilijk: ‘De ligging – mooie uitkijk over het Berkeldal – en het vrijstaande huis nabij het centrum – we willen niet in het buitengebied wonen, we zijn gemeenschapsdieren – hebben de doorslag gegeven.’ Ook vanwege de saamhorigheid onder de dorpsbewoners in Almen kiezen ze voor dit dorp. ‘Als je toch ziet wat er in Almen allemaal van de grond komt… Ja, zoals de musical die ze er opvoeren.’  

Getverderrie, wat kunnen mensen toch in één klap de sfeer verzieken. Dat vrijstaande huis vlakbij het centrum hebben ze trouwens gesloopt. Volslagen ongeloofwaardig zijn deze mensen als je ziet wat voor een wanstaltig modern huis ze daar in Almen hebben gebouwd. Ze noemen zichzelf gemeenschapsdieren… Gemeenschapsdieren? Spekreijse is een bestuurlijk swaffelaar. En dan te bedenken dat de welstandscommissie van Lochem al heel wat verbouwinkjes aan Almense woningen heeft geweigerd. Zelfs de kleur van de verf ligt bij veel huizen vast. Men voelt zich in Almen niet vereerd met de komst van de burgemeester. Ik kan daar wel in komen. 

PS Van dit mooie dorpje heb ik een ppt-fotoreportage gemaakt. Ik zal dit fotomateriaal mee sturen met komen nieuwsbrief. Of mail me even, dan stuur ik de ppt aan je op.

Door Norbert Mergen – Ik heb lang geaarzeld om dit te schrijven. Vijf jaar nadat ik mijn aandeel verkocht, blijkt mijn voormalig bedrijf behoorlijk leeg geplunderd te zijn. Dat bleek zo’n beetje op het moment dat de kredietcrisis goed de nek op stak. Een derde van het personeelsbestand werd de laan uit gestuurd. Het geeft te denken. Bestuurders en aandeelhouders van bedrijven die hun onderneming jarenlang willens en wetens hebben leeggezogen, maken zich schuldig aan een maatschappelijk misdrijf en dienen voor het gerecht te worden gesleept. En dat is geen emotie van een teleurgesteld oprichter. Casus Human Inference. Lees het gehele artikel op HollandsGlorie.

De Gnurp vervolgde, enigszins verwonderd: ‘Dus er zijn mensen en functionarissen. En de functionarissen zijn eigenlijk ook mensen maar doen alleen even anders?’ ‘Ja’, antwoordde de Snem, ‘maar normaalgesproken alleen overdag, hoor. Sommigen ook nog wat later maar dat zijn vaak alleen de ernstige, de zogenaamde topfunctionarissen’. Het duizelde de Gnurp: ‘Functionarissen die eigenlijk mens waren maar niet menselijk en dan die tijdstippen nog’. Dit kon ze nooit onthouden. Lees verder »

Ik ga verhuizen en wil mijn vaste lijn en ADSL opzeggen. Ik bel de klantenservice. Ik toets 0900-0244. 

Tring, tring 

Er wordt opgenomen. Geen vriendelijk: “Hallo, hoe kan ik u helpen?”, maar een bandje: 

“De kosten voor dit gesprek bedragen 10 eurocent per minuut. Daarnaast worden er kosten gerekend voor het gebruik van uw mobiele telefoon. Deze kosten kunt u vinden op de website van uw mobiele aanbieder.” Lees verder »

Elke 100^ste abonnee van OrganisatieActivist.nl krijgt van de uitgever een gratis jaarabonnement op het kwartaal- en bewaarmagazine Slow Management! Kans op een gratis jaarabonnement op dit bijzonder mooie (vormgeving) en goede (inhoud) kwartaalmagazine maakt u als u zich abonneert op de gratis nieuwsbrief van OrganisatieActivist.nl. Lees verder en ontdek wat Slow Management te bieden heeft. Lees verder »

Ik stoor mij in toenemende mate aan steeds maar weer die verkiezingen van managementboeken. Ik signaleerde al eens de Verandermanagement Top 5, de HRM-boeken Top 10, de Favoriete Werkvormen Top 15, en zelfs de Managementboeken top 100. ‘Aller tijden’ stond er nog bij. Wat mij het meest stoort is dat ik de selectiecriteria niet ken. Ik kom zelf meestal uit op andere boeken dan de uitverkoren titels. Ik verdenk daarom de samenstellers van die lijstjes ervan dat ze criteria hanteren als de lengte van de literatuurlijst, het aantal bedankte personen, het aantal aanbevelingen op de achterflap, de status van de schrijver van het voorwoord. Lees verder »

In der loop der tijd hebben vele verschillende stijlen van management, favoriet dan wel verguisd, elkaar afgewisseld. Stijlen als situationeel leidinggeven (waarbij de manager zijn stijl aanpast aan de situatie en de persoon die hij voor zich heeft), motiverend leidinggeven, coachend leidinggeven en management by objectives, zijn de laatste jaren populair. En al wat klassiekere stijlen, zoals “management by walking (of wandering) around” (waarbij je als manager vooral je gezicht moet laten zien en bij voorkeur ook nog contact maakt met de medewerker) en taakgericht leiderschap kunnen nog steeds. Lees verder »

We werden deze week weer eens voor de zoveelste keer geconfronteerd met onfatsoenlijk gedrag van een bestuurder. Deze keer was het de directeur van woningbouwcorporatie Rochdale te Amsterdam. Lees verder »

OrganisatieActivist.nl wil een podium zijn voor mensen, groepen mensen, instanties en organisaties, die daadwerkelijk iets willen doen aan ánders organiseren. Anders organiseren in de betekenis van samenwerken op basis van vertrouwen, uitgaan van vakmanschap – een echte vakman heeft geen targets of prestatie-indicatoren nodig, integendeel! – plezier in en trots op het werk en, last but not least: focus op lange termijn succes in plaats van op korte termijn cashen. Neem een gratis abonnement! Lees verder »

In turbulente tijden als deze is het verleidelijk om de schuilkelders te zoeken. Dekking voor het aanzwellende geluid dat recessie heet. Juist nu is het bijzonder interessant om over de schutting van je eigen omgeving kijken. Leren van het goede van een ander. Lees verder »