Of het nu gaat om Enron, Ahold, of de kredietcrisis, bij grote schandalen in organisaties deugt er doorgaans iets niet in de top. Vis begint te stinken aan de kop zo stelt Manfred Kets de Vries. En als er in organisaties sprake is van een kleine machtige dominante coalitie, dan is dat te merken in de hele organisatie. De hele organisatie en alle managementlagen zijn ervan doordrenkt. 

Kets de Vries spreekt over vijf neurotische stijlen, waarbij er een duidelijke parallel is tussen de persoonlijkheid van de leider(s) en de organisatie zelf: Lees verder »

Er was eens een klein dorpje in de Alpen en de inwoners ervan maakten zich op voor het kerstfeest. Rond de kerst was het dorpje net als in de rest van het jaar erg in trek bij toeristen. ‘s-Zomers kon je er heerlijk wandelen en ’s-Winters langlaufen en skiën. Ondanks de grote toestroom van toeristen had het dorpje haar eigenheid kunnen bewaren. Het had beslist niet dat schreeuwerige van de doorsnee toeristische trekpleister. Lees verder »

Onze regering werkt stug door aan een waardencatalogus, zo lees ik in de krant. Het ziet er naar uit dat het een soort Handboek Normen en Waarden moet worden, dat de ongeschreven regels moet gaan regelen. Maar onderzoek van het ministerie van Binnenlandse Zaken, uitgevoerd door Onderzoeksbureau Veldkamp, heeft uitgewezen dat dit geen zin heeft. Het is zelfs de slechtste methode! Lees verder »

De case deze week over de ontslagen postverspreider is in allerlei opzichten een tragisch voorbeeld als we het hebben over beroepseer. Wat is hier aan de hand en waarom staat deze zaak niet op zich? Lees verder »

Mijn middelbare scholier heeft serieuze klachten. Over de amusementswaarde van het nieuws. Boeit niet. Geen spectaculaire natuurrampen. Geen fascinerende strijd der Titanen. Niks. En Congo dan? En Mumbai? Probeer ik nog. Maar dat is volgens hem geen nieuws, dat zijn gewoon dingen die tot de normale gang van zaken horen. En die financiële crisis is al helemaal geen nieuws… Lees verder »

Door Hester Heringa

‘Verzekeren kan je zelf’ zo luidt de slogan van FBTO.  Volgens de vrolijke radioreclame stelt u zelf een pakket samen dat bij u past en vervolgens – en nu wordt het echt ridicuul – betaalt u alleen voor wat u nodig heeft. Klinkt mooi natuurlijk marketingtechnisch gesproken, want waarom zou u betalen voor iets wat u niet nodig heeft? Waarom zou u, als man, betalen voor aan zwangerschap gerelateerde aandoeningen? U wordt toch nooit zwanger! De suggestie die gewekt wordt door FBTO is dat verzekeren zo goedkoper wordt. Ook dat klinkt fijn. Maar het is onzin. Lees verder »