Wordt er op deze site veel en vaak verhaald van spannende avonturen die men in de o zo verfoeide Verenigde Staten van Amerika beleefde, deze week staat Rijnlands OrganisatieActivisme uit Almelo in de belangstelling. Kunnen we wat van leren. Buurtzorg Nederland en hun écht zelfsturende teams scoren een 8,7 bij de thuiszorgcliënten. Ouderwetse zorg rukt op. Nu vooral nog in De Achterhoek en Twente, maar binnenkort ook in de Randstad. Lees verder »

Wat hebben Franse bumpers, het fileprobleem en Vogelaar met elkaar gemeen?  

Autorijden in Frankrijk is voor een Nederlander niet zonder gevaar. Net toen ik op La Provençale onlangs een Franse automobilist inhaalde, ontstak hij doodleuk zijn richtingaanwijzer. Als een Franse automobilist op een tweebaans snelweg rijdt en zijn richtingaanwijzer naar links aandoet, betekent dat echter niet noodzakelijkerwijze dat hij ook binnenkort naar links gaat. Het kan betekenen dat hij ooit van plan is naar links te gaan. Namelijk als hij vindt dat de juiste tijd daarvoor aangebroken is (dat kan, net als met een goede Bordeaux, nog jaren van rijping vergen). Lees verder »

Hoe een Hoogeveense fietsenfabrikant het straatbeeld in Amsterdam verandert. 

Bestaan ze, succesvolle bedrijven die niet verder willen groeien, die het wel mooi vinden zo? Ja, fietsenfabrikant Azor is er zo een. Geen overhead, geen marketing, geen vergaderingen. Een portret. Lees verder »

We rijden van Houston naar San Antonio, Texas, USA. Het beeld van de omgeving verandert snel. De rommelige bedrijfsterreinen van de stad, steeds weer afgewisseld door shopping malls en autoverkopers, verandert in met prikkeldraad afgerasterde ranches. De prairie is niet zo vrij toegankelijk meer als vroeger. Alles is opgedeeld in private property. Het doel van het hebben van zoveel grondgebied wordt ons niet duidelijk. Geen oliepompende jaknikkers of kuddes vee. Je hebt zo’n groot stuk land kennelijk vooral om je te kunnen terugtrekken op jezelf, zodat je geen bemoeienis met anderen hoeft te hebben. Lees verder »

Prijs voor initiatief Slow Management. 

De BDO Van Lanschotprijs is 17 november uitgereikt aan Jaap Peters voor zijn initiatief tot het opstarten van het magazine Slow Management. De uitreiking vond plaats in het Amstelhotel tijdens een evenement waarbij vakmanschap en innovatie centraal stonden. Het Nieuwe Gilde lichtte er haar innovatieve kant toe terwijl Jaap Peters Het Nieuwe Gilde in een breder perspectief plaatste. 

De Amstel Club is een businessclub van circa 450 gelijkgerichte c.q. gelijkgestemde mensen uit het bedrijfsleven, de vrije beroepen en de overheid.

Er waait al een tijdje een ondernemerschapswind door BV Nederland. Vanuit onze huidige regering wordt ondernemerschap sterk gepromoot: Er moeten meer ondernemers komen en daarom wordt het starten van een eigen onderneming (fiscaal) gestimuleerd. Niet alleen tijdens hoogconjunctuur, dan stimuleert het innovatie, maar ook in economisch mindere tijden, zoals die er nu aankomen. Het biedt nl. een kans om baanlozen aan het werk te krijgen, in hun eigen bedrijf. Regeldruk voor bedrijven moet dus afnemen, innovatiesubsidies moeten juist toenemen. Lees verder »

De laatste jaren heb ik regelmatig te maken met afdelingen die zich p&o afdeling, HR afdeling, sociale zaken of vergelijkbaar noemen. Dit om zeer uiteenlopende redenen. Wat maakt het toch zo bijzonder dat we een ondersteunende dienst, want zo mag je de afdeling en de werkzaamheden wel benoemen, zulke benamingen te geven. Doet dit recht aan de werkelijkheid? Lees verder »

Houston, Texas, moet volgens ons, vier Rijnlandse OrganisatieActivisten op weg naar Austin voor de jaarlijkse conferentie met Amerikaanse vakbroeders, wel de meest lelijke stad van de Verenigde Staten zijn. Het kan zo decor hebben gestaan voor de film I’m Legend met acteur Will Smith. In deze film wordt de stad New York getroffen door een gewelddadig virus, waardoor mensen veranderen in bloeddorstige wezens, die elkaar aanvallen voor voedsel. Het zou het huidige Wall Street Virus kunnen zijn geweest. Lees verder »

Net even meer dan twee jaar geleden, het was in San Fransico, besloot ik me in te schrijven voor een workshop over creativiteit door de Disney Studio’s. Disney is bekend van de gelijknamige strategie, maar dit bleek over iets anders te gaan. Een akela zette ons deelnemers met korte commando’s aan ronde tafels. Right, bevestigde zichzelf na elke zin. We gaan het hebben over de yes-and strategy, right? Dus als iemand iets tegen u zegt, antwoordt u niet met yes-but, maar… Right. Om te oefenen zou ze een entree zin geven (right) en iemand aanwijzen die dan moest reageren met een ja-en zin. Right. Ik ga een winkel beginnen en ik ga stenen verkopen, begon ze en priemde met haar vinger in mijn richting: Yes, and…! Ik zei het eerste wat bij me opkwam: Ja, en ik ga foto’s van Bush verkopen om die stenen naartoe te kunnen gooien. Lees verder »

Kijk eens op de website van Barack Obama, www.obamaforchange.com, het gaat me hier even om de one-liners waarmee hij probeert de kiezers over te halen om op hem te stemmen. Wat dacht u van: He had me at common sense. Dat is de essentie van wat Obama aan de kiezer overbrengt: common sense. Maar zijn de Amerikaanse kiezers wel in voor common sense en misschien is de Amerikaanse common sense wel 100% anders dan mijn, uw of onze Europese common sense? Lees verder »