25
Feb
Belgische toestanden (’Het Wilde Zuiden’)
In België kan elke burgerman met een klein inkomen zomaar het huis van zijn dromen bouwen. Grond is er betaalbaar, bouwen is er voordelig en de aannemer vindt het prima als je zelf flink meewerkt om wat geld te besparen. De overheid valt je nauwelijks lastig met vergunningen en een schoonheidspolitie (’welstand’) kennen ze er nog niet. Vrijheid blijheid en iedereen gelukkig, inclusief de noorderburen die zich superieur kunnen voelen bij zoveel ongereguleerd zelfbeschikkingsrecht. We hebben er in Nederland zelfs een naam voor bedacht: ‘Belgische toestanden’. Lees verder »
Frits Bolkestein is als bestuurder regelmatig in de wielen gereden door kamergeleerden. Bollebozen die met hun enthousiasme voor abstracte beginselen, en niet gehinderd door bestuurlijke ervaring, politieke bestuurders langs de ideologische meetlat legden. In het weekblad Opinio probeert de VVD-coryfee deze intellectuelen te diskwalificeren, maar komt daarbij met zichzelf in de knoop. 
Vanuit ‘het Rijlands organiseren’ bezien, is autofabrikant Porsche een interessant bedrijf. Voorman dr. Wendelin Wiedeking is namelijk een uitgesproken voorstander van het Rijnlands model. Dit blijkt uit een recensie van zijn jongste boek ‘Anders ist besser’. Aan het bieden van ‘shareholdervalue’ op kwartaalbasis heeft hij geen boodschap. Op het prioriteitenlijstje van Wiedeking staat bovenaan ‘de klant’. Daarna volgen medewerkers en partners, waaronder toeleveranciers. Op de vierde plaats komt pas de aandeelhouder van dit bekende Duitse familiebedrijf. 
Jan Peter kreeg van de majesteit de opdracht een nieuw kabinet te formeren. Hij houdt de ‘opdracht in beraad’. Er ligt een uitgekloven regeerakkoord, de politieke leiders zijn al jaren bezig met hun kandidatenlijstjes en de sfeer tussen Jan Peter, Wouter en André is opperbest. Wat kan er nog mis gaan? JP houdt de opdracht in beraad… 
Geen grotere en tegelijkertijd frivolere ergernis dan een organisatie die onder twee tegenstrijdige vergunningenstelsels valt. Ambtenaar-bashing is dan een ultiem genot. De ware organisatieactivist weet met tegengestelde imperatieven altijd raad: gewoon je gang blijven gaan. Wat ik precies bedoel? Ik zal een voorbeeld geven uit een deel van de samenleving dat bij vele mensen niet of nauwelijks bekend is: de monumentenzorg. Daar tref je loepzuivere Kafkaiaanse systeemidiotie aan.