31
Dec
Het wilde vlees: de tomtomisering van de passionele mens
Het wilde vlees: de tomtomisering van de passionele mens, door Joep Schrijvers
Keren indien mogelijk. De reactie van Lucie is even voorspelbaar als emotieloos. Keren indien mogelijk, zegt ze nogmaals op dezelfde onaangedane toon. Keren indien mogelijk. Ze blijft vriendelijk vanuit haar Tomtom, hoezeer ik ook de verkeerde kant op blijf rijden. En dan ineens: over honderd meter linksaf slaan. Ze geeft het op. Ik heb gewonnen.
Het slaat natuurlijk nergens op, zo’n binnenpretje in de auto. En het is ook niet genoeg. Niet als je je realiseert hoezeer wij als mens van vlees en bloed het verlengstuk zijn geworden van de nieuwe logistieke orde die Joep Schrijvers fileert in zijn nieuwe boek ‘Het wilde vlees’. Hoe wij het systeem voeden en erdoor getemd worden. Hoe wij deel zijn van een alomvattend voortstuwingsproces. ‘De tomtomisering van de passionele mens’, verklaart de subtitel de drijvende kracht achter dit nieuwe totalitarisme. Tomtomisering. Ik heb het maar alvast mijn ’spellingchecker’ aangeleerd. Lees verder »
Veel leidinggevenden hebben er de mond van vol – weinigen maken het in organisaties waar: het verlenen van service aan klanten. Van Dale spreekt bij service over: ‘’dienstverlening van een leverancier aan zijn clientèle => dienstbetoon, dienst na verkoop’’. Met name dit laatste is relevant. 
In een vriendelijk landje langs de Rijn, woonde een ijverig volkje. Het was een volk van harde werkers die er eer in schepten om hun werk goed te doen en die bewondering hadden voor vakmanschap. Het was ook een eigenwijs volkje. De mensen pikten het niet zo makkelijk als iemand de baas over hen speelde, louter en alleen omdat hij een grote mond had of omdat hij een andere functie op zijn visitekaartje had staan. Je moest namelijk echt iets kunnen en bij voorkeur ook echt wat presteren, voordat de mensen naar je luisterden. 
In organisaties wordt preventie steeds belangrijker. Men meet minder of er stront aan knikker is, maar meer of die er dreigt te komen. Wat vroeger het vak van onheilsprofeten was – het aankondigen van onheil – is nu de geaccepteerde professionaliteit van consultants, wetenschappers en managers. 
Democratie is een vorm van georganiseerd ruzie maken over dingen waar we het onderling niet over eens kunnen worden. Hoe geseculariseerder de samenleving, hoe individualistischer de burger, hoe turbulenter de politiek. Onder een turbulente politiek verstaan we drie spoeddebatten per week, moties over alles wat los en vast zit, vallende kabinetten en bestuur op waan van de dag. Ofwel, de Nederlandse politiek anno 2006. 
Knowledge is not a thing. It’s a relationship. Deze gevleugelde wijsheid is van de Zweedse wetenschapper op het gebied van intellectueel kapitaal Leif Edvinsson. Kennis is een sociaal fenomeen. Maar in populaire managementmodellen, zoals het INK-model, blijft kennis gewoon een levenloos ding. Een teken van de ontmenselijking die in onze organisaties gaande is. Daar zou een SP-kabinet nou eens wetten voor moeten maken.