Ik begin zo langzamerhand te ontdekken dat de NS een organisatie is die treinen laat rijden in plaats van reizigers te vervoeren. Nu hoor ik weer dat de NS de norm voor te laat komen van treinen heeft veranderd van 3 minuten in 5 minuten. Zogenaamd omdat dat in Europa gebruikelijk is. Alsof dat voor een reiziger in Nederland interessant is. Niet het op tijd aankomen van een trein is belangrijk voor een reiziger, het op tijd arriveren op het station van bestemming is van belang. Als ik een aansluiting mis terwijl de NS ‘op tijd’ rijdt, dus minder dan 5 minuten te laat, ben ik een half uur te laat op mijn bestemming. Maar kennelijk is dit niet de doelstelling van het kwaliteitsbeleid van de NS. De NS heeft eigenlijk geen reizigers, maar alleen treinen.
NS: pluim voor deze klantgerichtheid!

Ik stond in het Utrechtse Griftpark met iemand te praten, toen een keurige man op ons afkwam. ‘Mag ik u iets vragen?’, vroeg hij. Welwillend, maar enigszins afstandelijk knikten we. Hij: ‘Heeft u misschien een kleine bijdrage voor een dakloze?’ Hij hield zijn hand op. Onze houding veranderde in een waakzame en afhoudende. Ik hield mijn tas wat steviger vast. Lees verder

Waarom is er een geschreven code nodig om ervoor te zorgen dat mensen op sleutelposities zich (maatschappelijk) verantwoord gedragen? Weten ze dat niet uit zichzelf, vanuit hun eigen normbesef en ethische opvattingen? Nu weer een code van minister Ter Horst voor goed openbaar bestuur. De code is primair bedoeld voor wethouders, dijkgraven, gedeputeerden en ministers. Dus deze openbaar bestuurders weten pas hoe ze zich moeten gedragen als er een code is?  Aan wat voor bestuurders ben ik eigenlijk overgeleverd?

Geen zelfstandig denkende mensen met een eigen ethiek: de code zal hen in het gareel houden? Nou daar geloof ik niets, maar dan ook helemaal niets van, noch van het eerste, noch van het laatste. Lees verder

Tijdens de collegereeks Veranderkunde wordt ingegaan op succesvolle methoden en instrumenten die u kunt toepassen bij veranderingstrajecten. Hoe pakt u geplande verandering aan? Wat speelt er onder de oppervlakte, Waarop moet u bedacht zijn? Hoe krijgt u grip op de inhoud van de verandering?
Maar ook uw eigen rol en durf om naar u zelf te kijken komen aan bod tijdens deze colleges! Lees verder

Het onderwerp ‘welvaart meten op een andere manier’ roept veel vragen op over meetmethoden of weegfactoren. Maar veel belangrijker zijn vragen over het waarom van al dat meten.

1.    Waarom wil je welvaart meten? Wat wil je met de uitkomst doen?
2.    Hoe zit het met zaken die je niet kunt meten? Mag je die verwaarlozen?
3.    Wat zou er gebeuren als we (bijna) niets meten?

Lees verder

Wat waren ze deemoedig in Den Haag, na het rapport van de commissie Dijsselbloem. Hoe hadden ze zo dom kunnen zijn om decennia lang vanuit de politiek hun vernieuwingen door de strot van het onderwijsveld te duwen. Dom, dom, dom. Het zou nooit meer gebeuren.
Maar helaas ging de parlementaire enquete niet over het MBO, en dus mag het kabinet de lessen van Dijsselbloem naar hartelust negeren, als het over het MBO gaat.

Als u vindt dat niet Den Haag, maar de scholen zelf — of nog beter: de docenten — moeten beslissen over onderwijsvernieuwing,  teken dan hier de petitie.

‘Vakmanschap is meesterschap.’  Het was ooit het thema van een succesvolle reclamecampagne van een biermerk uit het oosten des lands. Tot de verbeelding spraken bijzondere ambachtelijke beroepen die in beeld werden gebracht. Een vakman was aan het werk. Vervolgens zag je het resultaat van zijn inspanning. Een meesterlijk resultaat. De link die in de reclame werd gelegd, heel subtiel doch ook heel erg zichtbaar, bestond uit het ambacht, het vakmanschap en het resultaat (meesterlijk). De mate van herkenning en erkenning was groot. Respect voor de vakman. Er was een prestatie geleverd. Lees verder

Onze grote vriend Geert wil graag een eind maken aan de linkse grachtengordel die alles verdoezelt.  Vooral Volendam is het met hem eens. 49,9% van de stemmers stemden daar op de PVV afgelopen week. Het moet maar eens uit wezen met de criminaliteit en de grenzen moeten dicht. We moeten eerst maar weer eens aan Nederlanders denken, zo klinkt het uit de Volendamse monden. Grappig is dat in Volendam geen/nauwelijks allochtonen wonen. Maar als ze er zouden wonen, dan mogen ze blijven ……………….. als ze OOK hard werken. Lees verder

Geregeld kom ik als bezoeker op congressen, lezingen, discussieavonden en meer van aanverwante gelegenheden. Vaak vertellen deskundigen op dergelijke bijeenkomsten hun visie of theorie soms gekleurd aan de hand van praktijkvoorbeelden. Vaak is er aan het einde de gelegenheid om vragen te stellen. En daar wil ik het graag even over hebben; over die vragen. En met name mijn irritatie over de “vragen” die dan gesteld worden. Lees verder

Ik weet niet hoe het bij u is in de straat, maar in die van ons worden deze week Europese verkiezingen gehouden. ’t Is een heel gedoe. Voor elkaar hebben we even geen tijd. We zijn met lijstjes met namen in de weer. Namen die ons niks zeggen. We proberen het met de kennis over verkiezingen die we hebben opgebouwd, maar dat werkt met partijen en die zeggen ons ook niks als het over Europa gaat. Dan de kranten maar. Het gaat over vrede en veiligheid schijnt. Dat wil iedereen wel. Maar die hebben we al bij ons in de straat. Lees verder

Nederland is het land van de grote gelijkheid, de kaasschaaf én de pindakaas methode en lijkt het “one-size-fits-all”  concept wel te hebben uitgevonden. Bezuinigingen? Gewoon overal een beetje minder. Opleidingen? Gewoon iedereen hetzelfde budget en iemand die zijn kop boven het maaiveld uitsteekt? Gewoon kop eraf. Doe maar gewoon, dan doe je immers als gek genoeg….. Lees verder

Nederland, ja zelfs de hele wereld bevindt zich in een financiële en economische crisis, naar het schijnt. Die heeft geleid tot de huizencrisis. Sommigen spreken zelfs van een ernstige systeemcrisis. Met het woord ‘systeem’ refereert men wel aan het financiële stelsel van banken die hun oor te veel hebben laten hangen naar aandeelhouders die uit zijn op te korte termijnwinsten. Anderen verwijzen ermee naar het economisch en maatschappelijk stelsel waarbij zeker topbestuurders de teugels van ongebreidelde hebzucht te veel heeft laten vieren, met de bonus als navrant symbool en de crisis als gevolg. Lees verder