Een niet geschreven brief van de minister van Onderwijs

Aan leden van Colleges van Bestuur van HBO-instellingen en ROC’s,

U krijgt veel geld van mij. Dat geef ik u zodat u leerlingen en studenten onderwijs van een hoge kwaliteit aan kunt bieden. Dat zij dat krijgen is belangrijk. Voor hen zelf en voor de samenleving. Ik moet er op kunnen vertrouwen dat u het geld hiervoor gebruikt.

Op basis van dit vertrouwen hebben mijn voorgangers en ik u de ruimte gegeven meer zelf te gaan beslissen waarin u het geld investeert. U hebt tenslotte een beeld van hoe het bij u gaat, wat behouden moet blijven en wat verbeterd moet worden. Lees verder »

Het onderwijs verbetert niet door er management-meuk in te pompen

Sinds de jaren negentig wordt door het onderwijs het bedrijfsleven gezien als het walhalla. Sindsdien wordt een school gezien als een bedrijf en de directeur van een school als een CEO die met kritische prestatie indicatoren (KPI’s) en kwaliteitszorgprogramma’s zijn school “managet”. Elke hype die zich in het bedrijfsleven voordoet, wordt vijf jaar later klakkeloos de scholen ingepompt. Onderwijsadviseurs en schoolbesturen laten zo zien dat ze goed bij de tijd zijn en profileren zich met managementtaal, wat eigenlijk een soort misplaatst exhibitionisme is. Lees verder »

Toen hier op Aarde geen mensen rondliepen was duurzaamheid nog vanzelfsprekend. De output van het één, is de input voor het ander en zo is er letterlijk sprake van een natuurlijk evenwicht. Je produceert namelijk geen onnodige reststromen (zoals mest). Toen de eerste mensen kwamen probeerden we dat evenwicht ook nog wel enigszins na te streven. De natuur kun je immers niet bezitten, maar je kunt er wel mee samen leven en er vervolgens zo mee omgaan dat je kinderen er mee verder kunnen. Indianen en Aboriginals begrepen dat nog wel, maar wij, vooral de blanken, hadden er een handje van overal prikkeldraad te willen spannen en te spreken over ‘dat is van mij’. Lees verder »

In een snel veranderende omgeving speelt voor ondersteunende afdelingen/diensten van het primaire proces een cruciale vraag die vaak nog onbeantwoord blijft. Voor een afdeling HRM zeker. Even terugnemend in de tijd. Wie kent niet het gezegde van..ach het is een blauwe maandag product. Dit stond voor een slecht gemaakt product. Er klopte van alles niets aan. Inmiddels heeft de automatisering, robotisering etc. ons veel routinematige klussen uit handen genomen. De kwaliteit ging hier mee omhoog. Lees verder »

Gelukkig. Nieuwjaar. 2011 had ook geen dag langer moeten duren. Dat eindeloos rekken van dat wat even onkenbaar als onvermijdelijk is, heeft zo z’n grenzen. Laat ‘m nou maar komen, die crisis. We zijn nu wel genoeg voorbereid. Dat gezeur.

De meeste mensen denken nog dat het ‘allemaal’ wat minder wordt dit jaar. Dat iedereen nu eenmaal moet inleveren. Dat zijn de mensen die nog niet hebben leren #omdenken. Die denken in termen van minder-van-hetzelfde. Maar gelukkig hebben we een premier die weet van #omdenken. Op zijn immer goedlachse en studentikoze manier maakt hij van elke bezuiniging een kwaliteitsimpuls aan de samenleving. Lees verder »

Lees verder »

Het Algemeen Belang is niet meer..
Het is van uitputting een stille dood gestorven

Een officiële begrafenis? Nee helaas, daar had het AB zelf de middelen niet voor. En nee, ook geen verzekering.
De begrafenis zou misschien ook wel een prijzige aangelegenheid zijn geweest. Want ja, stelt u zich voor

een officiële begrafenis van Het Algemeen Belang Lees verder »

Een veelgehoorde vraag is of de Occupy-beweging geslaagd is in haar doelstelling of niet? Wel, niemand kan nu nog stellen, dat er niets aan de hand is. Wereldwijd heeft Occupy zichtbaar gemaakt, dat onze wereld ernstig ziek is. Op alle fronten lopen we tegen de grenzen van ons maatschappelijk systeem, zoals we die m.n. in de laatste 150 jaar gecreëerd hebben. Kennelijk was de duiding van Occupy nodig om m.n. de twijfelaars en de struisvogels bewust te maken van deze realiteit. Vooral voor de Grote Leiders is de ‘realitycheck’ keihard. Ze weten het overigens zelf ok niet meer en rommelen maar wat aan met klassieke aanpakken uit de vorige eeuw, helaas gebaseerd op hetzelfde denken dat de problemen veroorzaakt heeft. Ze vallen daardoor steeds vaker en makkelijker van hun voetstuk. U kunt er maar beter niet al te veel heil van verwachten. Daar zijn de problemen veel te complex voor. We hebben erg veel kapot gemaakt zonder te weten hoe het te vervangen of te repareren. Lees verder »

Het UWV verkleutert: leve de bureaucratie!

Mij kwam het volgende ter ore.

Verbeeld je: je bent 55 en je raakt tamelijk plotseling je baan kwijt. Je wilt graag weer snel aan de slag. Natuurlijk heb je via het UWV een uitkering, maar toch, stil zitten is geen optie. Je reageert op advertenties en na twee maanden vind je een nieuwe baan. Je wordt het eens met de nieuwe werkgever over een aanstelling inclusief twee maanden proeftijd. De nieuwe werkgever weet dat het UWV in jouw geval gedurende de proeftijd de uitkering doorbetaalt en deze informeert bij het UWV hoe dat procedureel moet. Hij krijgt te horen dat het UWV met coaches werkt. Jij wist van niets! Lees verder »

Over Sinterklaas, goedgelovige Occupiers en goedheilige bankiers

Over de hele wereld is de ‘Occupy’-beweging actief. In Amsterdam is het Beursplein bezet met tenten. De Beurs staat symbool voor onder meer het, volgens de Occupiers, oneerlijke financiële systeem(bankenstelsel), gegok op beurzen door perfide beurshandelaren (met andermans geld) en een onsmakelijke bonuscultuur. Onder meer daartegen protesteert de Occupy beweging. In andere steden zoals Utrecht, Venlo en Den Haag waar geen handelsbeurs of bankendistrict is, bezet men vooral plaatsen waar het stadsbestuur inclusief burgervader huist. Tenten worden doorgaans vooral op vakantie gebruikt. Door sommigen worden Occupiers weleens als nietsnutten want ‘vakantievierders’ gezien. En op vakantie: daar gebeurt niets nuttigs, toch? Ik heb wel vaker, juist op vakantie, nuttige en vooral zeer waardevolle ervaringen opgedaan. Lees verder »